1886 Надејде, Johnон (1854-1928)
Документи
Препис од 1886 година] Надејде, Јоан (1854-1928).
ИСТОРИЈА Амбел и романска литература
cu, pzae 'Oe timed, C'e oztogzafia pi gza fie Oi icitS veacrtzite, pzecumt fi cu, eucati iWczaze afese, ince.
Овој панел го искушува најстариот;.
За високо образование („средно училиште“.
Едитура либририел óколелор Фратиј Сарага 1 886.
Сите копии ќе ги уредуваат авторот и уредникот.
I Al TIPO-LITOGRAFIEA H. GOLDNER, УЛ. ПРИМАРИЕ.
Annt a1ctuitü овие курсеви од Умбел историјата на романската литература за да кореспондираат со-
Програмата што предвидува ваква студија во седмо одделение од средно училиште, честопати, сега не постои, има книга за историјата на јазикот, но само за историјата на литературата. Уште полошо, поимите за историјата на јазикот се отпечатени тука и таму од некои уметности, како што се историјата на романската литература и г-дин А. Денсупану, како и онаа на В. А. Урече, вие дефинитивно не сте во право.
Од друга страна, поимите за литература ви дадоа поими за азбуките и правописите што ги користеле Римјаните низ вековите. Фабрика Аму автил 'седи дау
правописни обрасци, но носење марка-ва Луѓето толку силни во овој час ме обесхрабруваа, а не толку мене како уредничката која веќе нема срце да прави многу трошоци, побрза вегенда Бјану да не ја одобрувам мојата книга без да бидам барем поканет од министерот, без да ја видам подготвена книгата и да не прочитам повеќе од неколку страници од почетокот. !
Араи имаше друга цел за оваа книга, и таа беше наречена амут врутил да им даде на средношколците хрестоматија во која ќе имаат буцити од авто- Здраво. телешко месо): И така, г-дин Ворд можеше да им ја препорача оваа книга на сите часови во кои програмата бара лесно читање и анализа од старите автори.
Пред да заклучам, морам да кажам дека имам служено на многу „тома“ од
Големата хрестоматија на д-р Гастер и на популарната литература на г-дин Гастер. Ги користев списите на Ламбриорд и Миклашич и така натаму. Во историјата на литературата, ја користев, за податоци, книгата на г. Ар. Денсу- Шеану.
Јас и верувам на јавноста која сака да биде со мене-
Знаеме дека состојбата на науката во историјата на римскиот јазик, F, ii socotti c? I, ќе ја продолжи оваа книга како и многу други, климатскиот дацил ќе ја има несреќата да биде одобрен 6, од Луѓето на господин Стурза.
Човек НАдејде. 1887 септември. -во 20. Јахт.
I. Потребата да се даде заклетва за длабок јазик
Долго време, тој не учи романски во основните училишта; во гимназиите и средните училишта романскиот јазик Јери "заглави покрај латинскиот, всушност, но наставниците од латиница не дадоа напор со изучувањето на нашиот јазик. Сега веќе неколку години тој се вметнува во програми и
Романски јазик, но студијата не го даде заслужениот развој, ако сакавме луѓето од нашата земја да зборуваат и да пишуваат романски, без грешки. Следејќи ги идеите на Ламбриор во неговата кантата, тој продолжил по патот отворен од него и, за оваа намена, по курсот по граматика, тој решил да работи и на оваа книга. За волја на вистината, апстрактното проучување на граматиката не може да даде навика да зборува и да пишува јазик, потребни му се литературни модели од сите возрасти. Ставајќи минати модели пред ученици, имаме
Времето во војна е поголема неправда - за римскиот мит и митот! што сега му се прави? За античкиот грчки јазик се смета дека е од голема употреба во кинескиот јазик, а повисоки и повисоки оценки се дадени во текот на дорските и јонските дијалекти; на & Инд за романскиот јазик повеќе не се слуша како зборува на македонски дијалект или
истријант! Распоред на часови. Седмото бара историјата на екстремитетите да биде романска литература, оваа историја, без разлика дали е кратка или кратка, претпоставува доста длабоко знаење во историјата на звуците (фонетика), во историјата на граматичките форми (етимологија), во историјата на конструкциите (синтаксата). Тогаш, проучувањето на литературните продукции не може да се направи без горе споменатото знаење и без знаење на кириличен правопис. Целото знаење мора да се предава во горните класи заедно со реториката и поезијата. Ламбриор ја разбра програмата и ги помина курсевите. За таков курс оваа книга. потребно е само кафт.
II. Линд е сè уште Римјанка?
Романската нација не живее само во Романија, туку и надвор од границите на оваа земја.
Пепел во Австрија е Ромка во Буковина; и словенизирани, иако зачувани, како што ќе видиме, романски зборови, сè уште се во Галиција, па дури и во Моравија. Во Унгарија има многу Римјани, во Трансилванија, Марамурс, Крисијана, Темисана и Банатфт. Исто така во Австро-Унгарија се наоѓаат и Романците од Истра, близу Трст и Риека.
5 - Во Русија има многу Римјани во Бесарабија и неразвиени
уум'ерфт помал во владата на Керсонфт динеоло од Днестар, недалеку од Одеса, и во владата на Екатеринослав.
Преку Дунав се наоѓаат Римјаните во Бугарија долж северната граница, потоа во Србија. Овие Римјани од Дунав зборуваа како оние од Дачија Трајана. Подолу на југ има голем број во Македонија, Тесалија, Албанија и Епир, како и во мал регион јужно од Татар-Базаргикти.
Разбирливо е дека атм зборува за регионите во кои Романците се мнозинство, има мал број во многу голем број.
Вкупно, бројот на романскиот народ ќе се смета, без никаков над 10.000.000 души.
Лична карта 1400 рорански дијалекти на а-01.
Иако се вели дека римскиот јазик нема дијалекти, подлабоките истражувања покажале дека тој е дијалект, не многу различен и дека има име да се именува.
Досегашните обиди да се подели романскиот јазик на дијалекти интернализирани со лојалност не успеаја, на пример, во Дачија во Трајан сега има два дијалека, вклучително и Истра и Македонија, итн. не нарекувајте дијалекти сосема различни од оние во нашата земја. Разликата дополнително се брише со фактот дека правиме еериетари во дрвото, бидејќи дознаваме дека во Трасијата Дачија е воспоставен дијалект поврзан со Келтот од Истриерт.
Не се повраќаат поделба на дијалектите ромнесци чипови фонетски карактери
1) Дијалектулф со усните непроменети пред де-вечфтинг и со n Техио, меѓу самогласките, непрефактуф во тир
ед. р: гради, плима и осека, волци, нозе; бунд, лунд, омени итн. Ова е дијалект кој стигнал до романскиот литературен јазик и кој владее со владетелот во Дачија Трајанк дури и во оние делови каде што народот зборува на друг дијалект.
2) Дијалектјулфт со изменети лабијали Пред да ставам право, меѓу самогласките, нетрансфрант во r: chepai on
pcheptii; (винии) итн. Овој дијалект се зборува во Македонија, Тесалија, Епир, Албанија; т.е. на север до Романците од Молдавија, Бесарабија, Буковина, Керсен и Доброгеа; потоа во рез.ритената дел од Трансилванија, во земјата Фагарасулут; итн. во окрузите Прахова, Рамникулфт-Срат, Јаломита, Бузеу; A i a- латури cu Intaiulti dialektft in tóta Muuteniea si in OM Transilvaniea. Од Дачија Трајана не можеме да најдеме друга. покраина во која треба да се пее во Зсдарн мачката Банатчи.
3) Дијалекти со непрефабрикација на усните, но и трансформација на n во nr или r: грб, папок, гради итн. Овие дијалекти се зборуваат на Истра. Повеќе се зборуваше во северниот дел на Трансилванија и Mo1dove. Најстарите траги од овој говор може да се најдат во Молдавија во првата половина на петтиот век. На почетокот на XVI век, сè уште имало многу нивни Романци во Молдавија, г-ѓа vomil ha.
на Апостолите кај Воронет од Д1 Крету и на Псалтерот од Кхеја, обајцата напишани на овој дијалект. Во Трансилванија, во регионот Махаци, имало Римјани од нив до почетокот на 17 век (папата Григориј починал во 1619 година). Би сакал да не бев веќе човек во Дачија Трајана! да го искористиме овој дијалект, ни остануваат само неколку. Постојат несомнени траги за постоењето на ова жито кај Македонците.
Значи, во Дачија Трајана е можно да се докаже постоењето на сите овие три дијалекти, иако тој доминира во литературниот јазик само во зачуваните лабиели и без предговорот n во р. Во Истра владее оној со n во r и трагите на другиот се силни. Во Македонија, дијалектот доминира во променетите и неподготвени усни, а трагите во другите се или слаби или дури и целосно отсутни.
IV Заеднички фонетски феномени на романскиот дијалект.
Под мими на дијалектите ги разбирам, како што реков, трите карактеризирани во гл. III. Всушност, иако ги знаеме поддијалектите во нив и иако не ни недостасуваат траги од други постари дијалекти, овие три се главни.