DANTES DIÄT Читање и разговор со Серхио Раимонди со учество на Тимо Бергер и Питер
Фото: Тимо Бергер
Со својот „коментиран речник“ Серхио Раимонди, кој е еден од најважните латиноамерикански поети, со години пишува енциклопедиска светска поема, од која се објавени и извадоци на германски јазик. (Беренберг, 2012) Интересот на Аргентинецот, роден 1968 година, за необични поетски идиоми се враќа во неговата прва стихозбирка ПОЕСИЈА ЦИВИЛ, која сега е објавена во проширено ново издание на „Рајнкек и Вос“ (2017).
„Поезија цивил“ не е остаток од кутијата за молци посветена литература, Тоа е одамна заборавен почесен наслов за песни што обрнуваат внимание на сè што се случува околу нив и за кои се одлучува зад грб, кои се потфаќаат над прагот на нивниот сопствен хоризонт на искуство да остварат контакт со еколошката, социолошката и социјалната реалност. Во песните на Раимонди, студиите на случај на глобални економски меѓусебни односи исполнуваат напорна работа и секојдневна реалност, и тој изведува алегории на поетското од концептите и парадигмите на политичките и економските системи. Кога ја подложува романтичната поезија на критичко читање на капитализмот или репродуцира технички процес на производство со сите негови детали, овој поет има нешто како реален сонувач за кој ниту еден предмет не е премногу фактички за да не извлече сензуален потенцијал од него.
Во песните на Раимонди може да се сретне „морето како риболов“, како и „водоводџија“ на традиционалните „естетски постулати“, смел крикет кој не сака да знае ништо за пеењето, како и токсични трансцендентални искуства. „Дали поетот е веќе буден или сè уште спие?“ Како „намалувањето на црвените крвни клетки“ се чувствува во билансите на поезијата? За овој поет, посветеноста, исто така, се чини дека е синоним за структурно заплеткување и поетското размислување се покажува како највисока граѓанска должност - без известување за проблематичните места на сопственото јас.
Раимонди претпочита да се движи во визбите на колективната меморија на Бахија Бланка, неговиот роден град помеѓу пампасите и морето во источниот дел на земјата, дури и повеќе отколку во разгранувањата на глобалната географија. Овде, каде се прави политика и се пишува, се предава и се памети поезија, се живее или умира „многу приватна смрт“, Раимонди наоѓа доволно свет за да го исполни животот на поетот. Значи, не е ништо помалку од еден настан кога тој ќе turns сврти грб на пристанишната метропола за да стипендира DAAD во Берлин: На Атико му посветуваме двојазичен германски на авторот кој штотуку пристигна, заедно со неговиот преведувач Тимо Бергер и неговиот издавач Питер Холанд -Аргентина вечер. „Алатките сè уште не се подготвени“, но: „Иднината постои“.
Диететиката треба да се прашува како поет,
чија целосна диета се базира на јајца
(според легендата со малку сол),
толку многу фино избалансиран толку долго
Може да произведе стих. Затворената структура
работата несомнено може да биде поттик за него:
Не станува збор за приближување кон ништо (или
да, само ова ништо не е создадено на ист начин).
Можеби ќе ви треба врската помеѓу
разгледајте ја енергетската содржина и волумен,
оваа храна кога ќе ја добиете со месо
споредува, дава предност. Inquубопитниот
би морале да поставуваат навидум апсурдни прашања
и посвети време на анализа на стиховите,
за да ја видите нагонот што секој терзин
генерирана според сценската структура на ракетата
и пожари на следново, при што еднаш Русин
привлече внимание; тоа е само предлог,
за јајце е добро познато,
содржи микроб на ново живо суштество и
супстанциите со кои се храни. Сепак, се
повеќето од овие суштества обично се птици.
(Превод: Тимо Бергер)
Ла диета де Данте
La dietética debería preguntarse cómo un poeta
que basaba toda su alimentación en el huevo
(con una pizca de sal, según cuenta la fábula)
редовно правило на кантидад де версос и формат
durante un tiempo значителен. La estruktura
cerrada de la obra sin dudas fue un aliciente:
без setretaba de avanzar hacia la nada (о си,
перо ен тодо казо ла нада тамбиен хабија сидо
превиста). Valley vez habría que tener en cuenta
la relación entre contenido energético y волумен
que favorece a este alimento si se lo compara,
од ejemplo, con la carne. En fin, los estudiosos
deberían entrar en cuestiones al parecer ajenas
y dedicarse por un tiempo al análisis de los versos
para corroborar, come un ruso señaló alguna vez,
el impulso con el que cada terceto presupone
y dispara al que le sigue según el modelo de fases
de un cohete espacial; it sólo una sugerencia,
pero la célula del huevo, тоа е más que conocido,
contiene el germen de un nuevo ser y las sustancias
de las cuales se podría nutrir. Por otra parte,
un gran porcentaje de esos seres suelen ser aves.
Серхио Раимонди (* 1968 година во Баија Бланка) е писател и предавач по современа литература на Универсидад Национал дел Сур. Тој беше член на групата поети на Матеистас, кои во 80-тите и 90-тите години на минатиот век ги ширеа своите песни и други, пишувајќи ги на wallsидовите на улиците на Баија Бланка. Откако студирал литература, работел во пристанишниот музеј во Инжениеро Вајт и бил вклучен во културната политика неколку години. Друг наслов во германски превод: За речник со коментар (Беренберг, 2012). Во 2018 година тој е гостин на програмата за уметници во Берлин. (DAAD)
Тимо Бергер (* 1974 година во Штутгарт) е автор и преведувач на современата латиноамериканска литература. Asивее како хонорарен новинар, уредник и кустос во Берлин. Во 2006 година го основа латиноамериканскиот фестивал за поезија „Латинале“ заедно со Рике Болте. Неодамна, неговиот превод на романот „Криптозан“ од Пола Оликсарац (Вагенбах, 2016 година) и трансферот на избор на поезија од Луис Чавес под наслов „Додека се враќам од минус степени и се преправам дека правам случајна забелешка“ (Шилер, 2017). Тој и Серхио Раимонди имаат долгогодишна соработка со пријателство и превод.
Питер Холанд (* 1982 година во Тибинген) живее како издавач, хонорарен уредник и книжевен брокер во Берлин. Организатор на читања, презентации на издавачи, изложби и работилници за обврзници.
4-ти кат, лифт на барање
„Поезија, исклучително деликатна работа“, С. Раимонди