Гете, Јохан Волфганг, Гедихте, Гедихте (последно издание)
Невестата на Коринт
[154] Преместен во Коринт од Атина
Дојде момче, сè уште непознато таму.
Тој се надева дека ќе се измери граѓанин;
Двајцата татковци биле гости роднини,
Невестата и младоженецот именувани напред.
Но, тоа исто така ќе изгледа добредојдено,
Ако не ја купи услугата скапо?
Тој сè уште е паган со своите,
И тие се веќе христијани и крстени.
Извадени како злобен плевел.
И целата куќа беше во тишина,
Татко, ќерка; само мајката гледа;
Таа го пречекува гостинот со најдобра волја,
Тој ќе биде донесен директно во државната комора.
Затоа се грижи таа вели добра ноќ.
Но, со добро нарачаната храна
Ако задоволството од храната не е возбудено;
Заморот ве тера да заборавите храна и пијалоци,
Дека тој лежи на креветот облечен;
Се пресели на отворената врата.
Затоа што тој гледа трепет во неговата ламба
Чекор, со бел превез и наметка, [154]
Пристојно девојче влезе во собата,
Црно-златна лента околу челото.
Бела рака со зачуденост.
„Дали сум јас“, извикна таа, „толку чуден во куќата,
Дека не слушнав ништо од гостинот?
Ох, така ме чуваат во ќелијата!
И сега ме победи срамот.
И одам брзо како што дојдов “.
„Остани, згодна девојка!“, Вика момчето,
Брзо се крева од својот кревет:
„Еве го Церес“, еве го подарокот на Бахус;
И ти го донесе Купидон, мило дете!
Да видиме колку се среќни боговите “.
„Остани, момче! запре;
Јас не сум од радостите.
Последниот чекор е, за жал! се случи
Преку болното лудило на добрата мајка,
Биди предмет на рајот отсега натаму.
И разнобојниот рој на стари богови
Веднаш испразнете ја тивката куќа.
Станува невидлив еден само во рајот
И Спасителот се поклонува на крстот;
Но, нечуена човечка жртва “.
[155]
И ги прашува и ги мери сите зборови,
Ништо од тоа не му бега од умот:
Дали е можно тоа на тивко место
Саканата невеста стои тука пред мене?
Молеше благослови од небото “.
„Нема да ме добиеш, драга душа!
Ти е доделена на мојата втора сестра.
Кога се мачам во тивок простор,
Ох! во нејзините прегратки помисли на мене,
Наскоро ќе биде скриен во земјата “.
„Не! да се заколнам во овој пламен,
Таа милостиво ни го покажува Химен;
Вие не сте радосни и изгубени од мене,
Дојди со мене во куќата на татко ми.
Неочекувана нашата свадбена гозба “.
И веќе ги менуваат знаците на лојалност;
Златна му го подава ланецот,
И тој сака да и подаде сад,
Сребрена, вештачка, како што никој од нив не беше.
Дајте навивам од вашата коса “.
Само што зафати тапиот час на вештерки,
И сега и се чинеше дека е добро.
Таа алчно голтка, устата бледа
Сега темно вино во боја на крв; [156]
Не го зеде најмалиот залак.
И таа му ја подаде садот на момчето,
Кој, како неа, сега пиеше набрзина похотливо.
Тој бара loveубов на тивок оброк,
О, неговото сиромашно срце беше болно од убов.
Додека не се спушти на креветот, плачејќи.
И таа доаѓа и му се поклонува:
„Ох, колку мразам да те гледам мачен!
Но, за жал! ми ги допираш екстремитетите,
Дали се чувствувате треперејќи од она што го кријам од вас.
Дали е loveубовта што ја одбравте “.
Тој ја зграпчува насилно со силни раце,
Помина низ убовта кон младоста:
„Се надевам дека ќе се загреам со мене,
Дали и самиот би ме испратиле од гробот?!
Зарем не горите и чувствувате воспаление? “
Loveубовта ги врзува поцврсто,
Солзите се мешаат со нејзината страст;
Таа алчно го цица пламенот на неговата уста,
Едното е свесно само во другото.
Но, нема чукање на срцето во нејзините гради.
[157]
Во меѓувреме, лази по патеката
Мајката доцни дома,
Слушајте на врата и слушајте долго време,
Колку чуден тон беше:
И бес на собирање loveубов.
Таа останува неподвижна пред вратата,
Затоа што таа прво мора да се убеди,
И таа ги слуша највисоките заклетви на loveубовта,
Зборови на loveубов и ласкање, со навреденост:
Дали се вративте? «- и бакнеж во бакнеж.
Мајката веќе не е лута,
Отворете ја добро познатата брава брзо:
„Дали има такви проститутки тука во куќата,
Кои се еднакви на волјата на странец? “
Погледнете ги - Боже! го гледа сопственото дете.
И момчето сака во првиот шок
Со сопствен превез на девојчето,
Покријте ја вашата сакана со тепих;
Но, таа се извишува.
Долго и бавно во кревет.
„Мајко! Мајко! ”Таа вели шупливи зборови:
„Значи, ме лутиш за убавата ноќ!
Ме возиш од топлото место.
Дали сум само разбуден од очај? [158]
Дека рано ме донесе во гробот?
Но, од силно покриената тесност
Вози ме до мојот суд.
Вашите свештеници потпевнувајќи скандирања
И нивните благослови немаат тежина;
Ох! земјата не ја лади loveубовта.
Оваа младост ми беше ветена само,
Кога спокојниот храм на Венера сè уште стоеше.
Мајка, ти си го скрши зборот,
Затоа што не врзе странец, лажен завет!
Да и ’пропадне раката на нејзината ќерка.
Willе ме избркаат од гробот,
Сè уште ја барам исчезнатата стока,
Уште да го сакам веќе изгубениот човек
И да си ја цица крвта на срцето.
И младите подлегнуваат на гневот.
Убава младост! не може да живее подолго;
Сега се мешате на ова место.
Ти го дадов мојот ѓердан;
Takeе ти ги однесам бравите со мене.
И само кафеава повторно се појавуваш таму.
[159]
Слушај, мајко, сега последното барање:
Layе поставиш пир;
Отвори ја мојата вознемирена мала колиба,
Доведете ги loversубовниците да се одморат на оган!
Ајде да побрзаме кон старите богови “.
Донатор, Адалберт
Шумската фонтана/Куш фон Сентзе
Шумската фонтана „Во два различни прилика видов слика на човек за која секогаш верував дека е најубавата работа на земјата“, започнува раскажувачот. Првиот пат тоа беше неговата сопруга, вториот пат убава 17-годишна девојка Ромка на патување. Но, тогаш сè се покажува многу поинаку. Бакнежот на Сентзе Руперт чувствува дека Хилтибург, кој го запросил неговиот татко како сопруга, е ладен и горд и одбива да се жени. Во пресрет на неговото следно збогување со војната, непознат човек го бакнува во мракот, кого не може да го заборави. Која е убавицата? Heе ја види ли повторно?
Прелистајте ја книгата
Поглед на Амазон
Одлични приказни за висок романтизам
Помеѓу 1804 и 1815 година, Хајделберг беше интелектуален центар на движењето кое од таму се шири низ целиот свет. Индивидуалното доживување на идила и хармонија, внатрешноста на душата се централните теми на високиот романтизам како спротивставување на класичното, инспирирано од антиката и просветлувањето водено од разумот. Мајкл Холцингер состави осум одлични приказни за високиот романтизам за ова издание за читање.
- Аделберт фон ШамисоБасна на Аделберт
- Jeanан ПолПатување на теренскиот капелан Шмелцле до Флц
- Клеменс БрентаноОд хроника на патувачки студент
- Фридрих де ла Моте ФукуОткачи
- Лудвиг Ахим фон АрнимИзабела од Египет
- Аделберт фон ШамисоЧудесната приказна на Питер Шлемихл
- Е. Т. А. ХофманПесочникот
- Е. Т. А. ХофманЗлатното тенџере