Пет грешки што Романците честопати ги прават кога зборуваат англиски
Анка Ремета, предавач по англиски јазик, објасни пет од најчестите грешки што ги прават Романците при комуникација на англиски јазик.
Англискиот јазик сè повеќе се зборува како јазична франка (ELF) во литературата за да се однесува на комуникација на англиски јазик меѓу луѓе кои имаат различни мајчини јазици и потекнуваат од различно културно потекло.
Гледано од оваа перспектива, англискиот јазик е алатка, „јазик за контакт“, кој се дефинира првенствено како функционален, корисен за олеснување на разговорот во мултикултурен контекст и само тогаш формално, со упатување на правилата и прописите што ги користат мајчин јазик. . Со примарна цел на пренесување на пораката (во бизнис, туризам, односи со клиенти и сл.), Така користениот англиски јазик е пропустлив за структурите и специфичноста на мајчиниот јазик на секој учесник во комуникацијата. Контаминацијата со првиот научен јазик се јавува како резултат на природната тенденција за промена на структурите што не одговараат на познатиот јазичен образец, имајќи поголемо или помало влијание врз значењето, во зависност од нивото на јазична компетентност на секој корисник.
Еве неколку вообичаени грешки при употребата на англиски јазик од мајчин јазик на романски јазик, пријавени од Анка Ремета, предавач по англиски јазик во фондацијата „Калеа Викторие“:
1. Зборовите чија звучна форма е слична на романските термини често се избираат, но на англиски имаат поинакво значење. Тоа е она што се нарекува лажни пријатели, зборови што лесно го измамат говорникот, оддалечувајќи го од посакуваното значење. Така, разумното на англиски јазик звучи како чувствителен романски, но тоа значи, всушност, разумно, интелигентно. Во истата категорија, да ја споменеме и сегашната, често користена со значење на сегашноста (на англиски, тековна, сегашна, во тек, итн.), А не со правилно значење на реално, точно. Друг многу заеднички лажен пријател на крајот, неправилно се користи за превод на романски јазик на крајот (можен или евентуално, на англиски), но тоа значи, на крајот, на крајот. На деловниот јазик се почесто англискиот збор опсег се провлекува за да се зборува за целите, целите. Всушност, опсегот значи во романската можност, опсег, поле, сфера на интерес, посакуваното значење може да се преведе на англиски по цел, цел, цел, цел.
2. Следејќи ги граматичките можности на романскиот јазик, честопати иднината со „волја“ се користи во условни или временски реченици, што не е во согласност со правилата на англискиот јазик. Затоа, „ќе одам на планина, ако имам време“ или „Те молам, јави ми кога ќе пристигнеш“. се точни само кога ќе ги преведеме на романски јазик, но на англиски јазик ќе мора да се замени со сегашната едноставна, како што следува: „goе одам на планина, ако имам време“ и „Те молам, јави ми кога ќе пристигнеш“.
3. Друга конфузија се јавува во случај на глаголи што можат да бидат и редовни и неправилни, но со разлики во значењето помеѓу двата аспекта. На пример, да лажеш значи да лажеш, да лажеш, како неправилен глагол (да лажеш - лежеше - лежел), но тоа значи да лажеш како редовен глагол (да лажеш - лажеш), а да висиш е неправилно (да висиш - да лажеш). обесен - обесен) кога значи да се обеси, но редовно е кога има смисла да се обеси. Незнаењето на овие граматички правила може да создаде забуна, смешна, па дури и макабра, понекогаш.
4. Зборот викенд се користи на романски јазик со иста форма како и на англиски, честопати се претпочита пред изразот „викенд“. Прилагодувањето кон нормите на романскиот јазик доведе до употреба на предлогот во за овој неологизам. Кога се појавува во комуникацијата на англиски јазик на мајчин јазик на романски јазик, таа автоматски се преведува со, неправилен предлог, нормите што наметнуваат употреба на на (на британски англиски) или на (на американски англиски).
5. Акциите што се случуваат со одредена регуларност, кои станаа рутински активности или правила на однесување, се изразени на англиски јазик со помош на оваа едноставна. На пример, Обично оди на работа/Ние често имаме состаноци наутро. Говорителите на мајчин романски јазик честопати имаат тенденција да користат сегашно континуирано време во овие ситуации, што е потребно за тековните активности при зборување, за кршење на правило и за повторувачки досадни активности. Оваа конфузија резултира со неточни изјави, како што се: Обично оди на работа/Честопати имаме состаноци наутро, што доведува до збунетост на значењето и дополнително појаснување на прашања.