Трансформатор за јапонски апарати - Страна 2

(10.12.12 12:13) Јано напиша: Во големиот електричен супермаркет во Д можете да најдете дури и одреден избор на Суиханкис, а пред неколку децении можевте да купите некои за 220V во Акихабара.

Дали работите што ги добивате во Германија, не се толку лоши шпорети за ориз што не можат да сторат ништо и не се исклучуваат?
Никогаш не сум видел „вистински“ јапонски шпорет за ориз со тајмер итн. Овде.

Јас можам да го потврдам тоа. Еднаш купив еден во Германија. Не ви треба тајмер, но оризот е секогаш изгорен! После првата употреба, ова нешто сега извлекува оскудно постоење во длабочините на подрумот.
Се чини дека не е лесно да се конструира суиханки за да не изгори оризот. Еднаш расклопив, исчистив и составив еден што готвеше совршено, но беше целосно валкан. Се колнам, после тоа механичарите и електриците беа како нови, не ми останаа никакви компоненти или погрешен начин или нешто слично, но после тоа оризот секогаш гореше. Па, некои сакаат окоге.
И кој никогаш не бил во можност да ми каже зошто овие уреди немаат прекинувач за вклучување/исклучување. Треба да го повлечете приклучокот. Секој ден, тоа го прават сосема природно во Јапонија. Откако обичен кабел од шпорет за ориз се обиде да ја запали мојата кујна, поставив приклучок за преклопување специјално за „Суиханки“. Два прекинувачи за светло во кујната, едниот за светло, другиот за ориз. Јапонците редовно се импресионирани од оваа конструкција - но тоа е само ниско-технолошка.

Ах, уште нешто:
Еден од моите успеси во образованието постигнат преку долгогодишна работа е тоа што и дадов навика на мојата сакана јапонска сопруга да ги струже остатоците суви (ова ќе го скрши тефлонот). Во денешно време луѓето добро впиваат. Таа не го прави тоа, морам, но повеќе не ме гребе.

Опозицијата негираше!

На аеродромот во Нагоја веќе видов неколку апарати за домаќинство за напон од 220 V. Мислам дека и таму имаше машина Такојаки.

Веќе добивме два трансформатори од семејства кои се вратија во Јапонија. Затоа, сега можеме да користиме јапонски апарати за домаќинство со нас.
Вклучен е и уред за такојаки.

Патем, го купивме првиот шпорет за ориз за 20 евра од „Јас не сум глуп“. Кога, по скоро 2 години, веќе немаше повеќе употреба на додаток за готвење, контактирав со производителот и всушност можев да купам нов додаток за готвење. За разлика од оригиналниот модел, ова беше дури и нелепливо обложено.

Го донесовме нашиот втор шпорет за ориз од Јапонија. Го купивме од Еон, каде продавачката „експерт“ нè увери дека уредот може да работи и во Германија.
Кога се вративме во Германија, го вклучив уредот во електричната мрежа со помош на адаптер. Првиот пат кога бил вклучен, осигурувачот издувал, а вториот пат шпоретот за ориз се запалил во пламен. Како специјалист, шпекулирав дека во најлош случај, осигурувачот повторно ќе издува.
После повик до Еон, веднаш ни беше испратена проверка за набавната цена и направените телефонски трошоци. Сè уште сум неверојатно ентузијаст за оваа услуга за клиенти до денес.

Па, нашата сега трета шпорет за ориз сега работи непречено, благодарение на трансформаторот и ги има типичните нокти на кои сте навикнале од јапонските шпорети за ориз.

Сметам дека е импресивно што некој покрај мене повторно раскажува за опасноста од пожар што може да ја претстави Суиханки. Тоа е мобилен електричен грејач кој работи секој ден, во текот на целата година. Процесот на префрлување е секојдневно во западна Јапонија, во Тохоку останува да стои два или три дена.
Сепак: трансформаторот создава и ризик од пожар, тој е секогаш вклучен (нема прекинувач), приклучокот се ракува секој ден っぱり.

Но, станува збор за Такојаки. Дали навистина ви е потребен уред со своја електрична јамка за греење? Може да ставите калап во рерна.

(10.12.12 22:24) Јано напиша: Суиханки ... кој се управува секој ден, во текот на целата година. Процесот на префрлување е секојдневно во западна Јапонија, во Тохоку останува да стои два или три дена.

Livedивеев на запад. Колку што се сеќавам, оризот беше задолжителен секој ден. Дали е тоа навистина поразлично во Тохоку? Ако не јадете толку многу ориз таму?

Јас готвам ориз во тенџере. Сепак, тоа бара добар тенџере (заради складирање на топлина), две плочи за готвење и добро управување со времето. Тоа ми дава навистина одличен резултат и напорот не е толку лош ако и онака се подготвуваат и другите компоненти на оброкот.

Можеби мислеше на тоа дека се прави толку многу ориз и тој останува во тенџерето. Така што шпоретот за ориз не се користи секој ден.

Па, сметам дека оризот во тенџере е неверојатно тежок. Секогаш врие над мене.
Морам да кажам, мојот шпорет за ориз навистина вредеше за 90 €. Работи без проблеми, ништо не гори, ништо не врие, можете да притиснете на копчето за старт и да се вратите во одреден момент и не ви требаат важничене со трансформатори или нешто слично.

Како што рече шаккури: И онака не купувате такво нешто секој ден.

(12.12.11 23:01) Хелсторм напиша: Па, сметам дека оризот во тенџере е неверојатно тежок. Секогаш врие над мене.

Затоа, две плочи и управување со добро време.;-)

Претпоставувајќи дека тоа би можело да биде генерално корисно, јас ќе го опишам мојот пристап, дури и ако веројатно е целосно надвор од темата:

1.) Измерете го оризот во кригла и ставете го во тенџерето
2.) Измијте ориз неколку пати
3.) Вклучете две плочи за готвење додека миете. 1 x на ниво 4/6, 1 x ниво 1/6. (На мојот електричен шпорет)
4.) По миењето, ставете го тенџерето со ориз на потопло од двете чинии.
5.) Додадете вода. Волуменот на оризот измерен во чашата + приближно 25%.
6.) Кратко по вриење (до околу 1 мин.), Ставете го садот на 'поладната' плоча.
7.) Оставете го да се крчка непречено околу 10 минути.
8.) Потоа исклучете ја плочата. Нека тенџерето стои.
9.) После уште 5 минути, отворете го садот и кратко промешајте со дрвена лажица. Вишокот вода испарува.
10.) Преклопете ја кујнската крпа и ставете ја помеѓу отворот на садот и капакот. => Вишокот вода се апсорбира во крпата, оризот останува загреан и продолжува да отекува.
11.) Подготвен за јадење по околу 5 - 10 минути!

Тоа не е тривијална работа. Признавам Но, ако конечно се снајдете, исто така преку обиди и грешки, тогаш тоа работи многу добро и добивате одличен ориз.

Кога го пробав за прв пат, но пред неколку децении кога не можев да готвам, добив „пудинг од ориз“. Многу подоцна, кога сакав да готвам јапонски јазик покрај „нормалното“ готвење, првично користев само шпорет, на пример. Потоа изгоре дел од оризот.

Која е поентата да го вклучите шпоретот за ориз во 8 наутро? Кој ќе ми го зготви остатокот од оброкот навечер? Како и да е, јас сум покрај шпоретот навечер, тогаш тоа работи на страна.

Шпоретите за ориз не го мијат оризот, нели? Според мене, тоа би било вистинско олеснување. Сметам дека повеќето досадни.
.

Всушност, сакав да кажам дека во Тохоку, оризот се чува подолго топол, дури и со влажна крпа на него, сè до третиот ден, што на Запад е обично празно кога шпоретот е обично празен наутро. Можеби ова е показател за пад на потрошувачката на ориз кон север. Во секој случај, во Хокаидо има празник во празничната кујна, па не само јуфки во вода.

Шпоретот за ориз и даде на јапонската домаќинка дополнителен час или два утрински сон. Пред американската окупација, остатоците од вечерата се јадеа за појадок; ова сè уште се прави во риоканците денес. Мажите треба да станат рано, оризот треба да се готви за шестмина. Сега жената можеше да го измие оризот претходната вечер и да го стави во шпорет за ориз (ладно претходно натопување со часови е добро за оризот во секој случај). Повлечете надолу во четири наутро, вклучете го приклучокот и вратете се да спиете додека децата не бидат подготвени да одат на училиште. Тато сега може да управува самостојно наутро.

Оризот се мие во тенџерето на шпоретот и се става во него влажен. Не треба, затоа што на овој начин постепено го кршите тефлонот и истурате вода во електричен уред секој ден. Но, секој го прави тоа на тој начин.