Барања за раскинување на договор за терапија за слабеење - правен портал
Барања за раскинување на договорот за терапија со слабеење
Да раскине договор за терапија за слабеење во согласност со Дел 627 (1) БГБ .
тенор
Appealалбата на тужителот против пресудата на 9-тиот граѓански совет на регионалниот суд Вупертал на 17 март 2016 година е одбиена.
Тужителот треба да ги сноси трошоците за жалбата.
Синџир на стандарди:
Навреда
Тужителот раководи со центар за терапија и проекти во кој тој, како корисник на франшизата, понуди спроведување на „О. терапија“ за слабеење. Тој бара обвинение од обвинетиот од договор со кој било договорено спроведување на ваква терапија со траење на терапија од 28 дена за 1.290 евра.
Покрај промената на исхраната со помош на советување, терапијата предвидуваше инекција со хомеопатски лекови да се администрира субкутано секој ден од понеделник до петок. Подготовката беше достапна само во аптека и беше произведена според посебни медицински спецификации.
Во воведната брошура што им беше поделена на учесниците, беше наведено дека терапијата одговара на нејзината „нутритивно-медицинска концепција проверливо и во основа на медицински потребниот стандард“. Пред здравствено-ориентираното слабеење, се осигурува дека нема дебелина поврзана со болести. Не се спроведува куративен третман. Понатаму, тужителот се огласи со изјава на лекар дека е покрај страната на учесниците во терапијата, оценувајќи какви било здравствени проблеми, бележејќи го слабеењето и им е достапен на учесниците како лице за контакт за сите медицински прашања во врска со слабеењето.
Учесниците во терапијата - вклучувајќи го и обвинетиот - мораа да пополнат прашалник во кој тие прашуваа за претходните болести и лековите што ги земале. Друг прашалник се однесуваше на лични податоци и навики на јадење, како и цели на терапијата. Покрај тоа, на почетокот на терапијата - исто така и за обвинетиот - беше направен протокол за мерење кој, меѓу другото, содржеше информации за тежината, маснотиите, мускулната и коскената маса и „нивото на висцерална маст“.
На 16 април 2014 година, по информативен состанок за терапијата, странките склучиле договор за спроведување на „О. терапија“ со обвинетиот. Потоа ја примила првата инјекција на хомеопатскиот лек.
На 17 април 2014 година, обвинетиот отишол во центарот за терапија и се пожалил на поплаки. Тужителката тврди дека обвинетиот, исто така, во овој контекст изјавил дека сака да престане со терапијата и дека деновите на терапија што не ги користела треба да и бидат заслужни на нејзината ќерка.
На 28 април 2014 година, тужената до тужителот доставила потврда од нејзиниот матичен лекар, според која, од медицински причини, на обвинетиот во моментов не му се препорачува значително намалување на телесната тежина преку посебен метод на диета. Тужениот на тужителот му го предал потврдата за договорот од 16 април 2014 година, потпишана од неа, со следната ракописна белешка:
"Ве молиме откажете. Во прилог е сертификатот."
Тужителот е на мислење дека договорот ниту бил раскинат ниту бил можен според член 627 (1) БГБ. Затоа, тој го тврди своето барање за надомест на штета во согласност со договорниот договор.
Окружниот суд му наложи на обвинетиот да плати 598,91 евра плус камати и трошоци за претходна постапка и на друг начин го отфрли побарувањето. Окружниот суд ја одбил жалбата на тужителот.
Со жалбата одобрена од регионалниот суд, тужителот бара осуда на обвинетиот да плати дополнителни 631,09 евра плус камати и понатамошни трошоци за претходна постапка.
Причини за одлука
Допуштената ревизија на тужителот е неоснована.
Апелациониот суд во изјавата од 28 април 2014 година видел известување за прекинување од страна на обвинетиот. Откако вториот претходно побара раскинување на договорот, предавањето на потврдата на 28 април 2014 година може да се сфати само како израз на волјата за итно раскинување на договорниот однос. Од гледна точка на обвинетиот, продолжувањето на терапијата било невозможно од здравствени причини. Комуницирањето за ова беше целта на предавањето на сертификатот.
Покрај тоа, суштински елемент на терапија, барем според впечатокот пренесен во рекламирањето, е медицинска поддршка. Доктор е прикажан во голем формат во воведната брошура. Рекламирањето на тужителот во дневните весници имаше своевиден печат на одобрување со содржина „Здраво слабеење со медицински надзор“ и интервју со „докторот“. Изјавите на тужителот, според кои лекарот не се грижи куративно за учесниците во терапијата и дека задачата на лекарот е првенствено да го советува центарот за терапија, не кореспондираат со впечатокот што го пренесува рекламирањето, до кој тужителот треба да се придржува.
Квалификуваната активност на тужителот влијае и на личната сфера на животот. Со администрирање на шприцеви и детално решавање на здравствените проблеми и тежината, договорниот однос особено влијае на приватната и интимната сфера на клиентот.
Исто така, постојат услуги кои, генерално, обично се пренесуваат врз основа на посебна доверба. Ирелевантно е дека клиентот го чуваат разни консултанти кои можеби дури и не ги знае кога е склучен договорот.
Врз основа на правото на тужениот да престане во секое време, пресметката на надоместокот на кој тужителот имал право рата темпорис не бил оспорен од жалбата.
Оваа проценка стои на правна контрола.
Без никакви правни грешки, апелациониот суд го потврди постоењето на декларација за раскинување и условите за раскинување според член 627 (1) БГБ.
Понатаму, нема приговор за фактот дека апелациониот суд исто така го искористил барањето упатено на 17 април 2014 година за откажување на договорот како аргумент за толкување на изјавата од 28 април 2014 година како раскин. Апелациониот суд го зеде предвид оспорениот поднесок на тужителот, според кој тужениот побарал трансфер на нејзината ќерка на 17 април 2014 година и изјави дека за ваквиот трансфер повеќе не се разговарало на 28 април 2014 година дури и по поднесувањето на тужителот и исто така веќе не се разгледуваше. Ревизијата не открива значителни грешки во однос на законот за ревизија.
2. Апелациониот суд претпостави дека се исполнети условите за раскинување согласно член 627 (1) од германскиот граѓански законик (БГБ).
Според Дел 627 (1) БГБ, во случај на работен однос што не е работен однос во смисла на Дел 622 БГБ, раскинувањето е исто така дозволено без услов наведен во Дел 626 БГБ ако лицето кое е должно да дава услуги не е во траен работен однос со фиксни плати да застане, да обезбеди услуги од повисок вид, кои обично се пренесуваат врз основа на посебна доверба.
а) Услуги од повисок вид можат да бидат оние за кои е потребна посебна експертиза, уметност или научно образование или што се однесуваат на личната сфера на животот (Сенат, пресуда од 13 ноември 2014 година - III ZR 101/14, BGHZ 203, 180 Rn. 12 [лекар од независна компанија ]; видете исто така Сенат, пресуди од 22.09.2011 - III ZR 95/11, NJW 2011, 3575 Rn. 9 [Wirtschaftsprüfer]; од 9 јуни 2011 година - III ZR 203/10, BGHZ 190, 80 Rn. 17 f [услуга за амбулантско згрижување]; од 8 октомври 2009 година - III ZR 93/09, NJW 2010, 150 Rn. 19 и од 5 ноември 1998 година - III ZR 226/97, NJW 1999, 276, 277 како и BGH, пресуда од 1 Февруари 1989 година - IVa ZR 354/87, BGHZ 106, 341, 346 и од 24 јуни 1987 година - IVa ZR 99/86, NJW 1987, 2808 [договори за услуги за започнување брак или партнерство].
аа) Спротивно на гледиштето на жалбата, потребни се особено квалификувани вештини и знаења за договорната активност на тужителот. Терапијата што ја нуди тужителот се разликува од чист нутриционистички совет или концепт заснован исклучиво на промената на исхраната. Наместо тоа, договорните обврски на тужителот, исто така, вклучуваат спроведување на медицински надгледуван нутритивно-медицински концепт што одговара на медицинскиот стандард и, покрај совети за исхрана, исто така, вклучува и администрација на специјално составен хомеопатски лек што промовира губење на тежината. Ова е критично.
Според неспорниот поднесок на тужителот, лекот е само аптека, се нарачува индивидуално за клиентот од аптека од лекар и затоа не може да се користи поинаку. Препаратот што се користи е наменет за стимулирање на согорување на маснотии, оптимизирање на употребата на храната, зголемување на основната метаболизам и поддршка на затегнување на кожата. Затоа, треба да има директни ефекти врз телото на учесниците во терапијата. Составот и дозата на таков хомеопатски лек бараат посебни квалификувани знаења и вештини. Наспроти мислењето за ревизијата, не е важно што не се потребни никакви специјални технички знаења или вештини за да се вметне шприцот поткожно. Клучно е овие да бидат потребни за составот и производството на администрираниот агенс. Затоа е ирелевантно дека агенсот може да се земе и во форма на таблета.
Особено квалификувани знаења и вештини исто така се потребни за да се обезбеди услугата што им се должи, бидејќи на учесниците во терапијата им е ветен „нутритивно-медицински концепт што одговара на стандардот што го бараат лекарите“. Затоа се должи медицински преглед и следење на концептот на терапија. Соодветно на тоа, центарот за терапија се грижи и од лекар и терапијата е „медицински придружена“. Оваа медицинска поддршка веќе бара посебни, квалификувани знаења и вештини. Спротивно на мислењето за ревизијата, не е важно лекарот да не се грижи за самите учесници на индивидуална терапија и да не спроведува никаков терапевтски третман за нив.
Проценката дека предметот на услугите што ги дава тужителот се услуги од повисок вид е поддржана и од други околности, дури и ако тие сами по себе не би биле нужно доволни за прифаќање услуги од повисок вид, како што се вршење на тестови за шеќер во крвта и испрашување на болести исто така земени лекови. Ревизијата правилно укажува на тестовите за шеќер во крвта дека нивното практично извршување е едноставно и го спроведуваат самите пациенти со дијабетес. Но, ова не е клучно. Наместо тоа, она што е важно е дека толкувањето на резултатите од овој тест и нивната важност за ветената терапија бара посебно знаење, што вработените на тужителот мора да го имаат. Истото важи и за евалуација на прашалникот за претходни заболувања и преземени лекови и засновано врз нив на одлуката дали учесникот во терапијата треба да биде во можност да ја спроведе терапијата.
Другите аспекти дискутирани од апелациониот суд во врска со прашањето дали се достапни услуги од повисок тип (употреба на зборот „терапија“ и индивидуално прилагодена исхрана оптимизирана за метаболизмот) веќе не се релевантни.
бб) Апелациониот суд правилно претпостави дека понудената терапија не само што бара особено квалификувано знаење и вештини, туку влијае и на непосредната лична област на животот на учесникот во терапијата и затоа треба да се квалификува како услуга од повисок вид. И во овој поглед, клучно е дека тужителот не само што нуди нутриционистички совети со цел промена на исхраната, туку и нутриционистичко-медицински концепт кој е индивидуално прилагоден на клиентот, вклучително и администрација на хомеопатски препарат направен дома. Администрацијата на специјален агенс, за која се претпоставува дека има влијание врз телото на учесникот во терапијата, влијае на личната област на животот. Терапијата не претставува медицински третман, но од овие причини е еквивалентен на таков третман под перспектива на Дел 627 (1) BGB.
Успешно, ревизијата се повикува на фактот дека, за разлика од медицинските сестри, не постои државно регулирана обука за вршење на професијата нутриционист и дека тие не подлежат на никаква кривично санкционирана доверливост. Не е предуслов за квалификација на услугата што се должи како услуга од повисок вид лицето што е должно да ја изврши услугата или лицата вработени кај него имаат завршено обука регулирана од државата или се предмет на доверливост. Наместо тоа, она што е важно е видот на понудените услуги. Ништо друго не произлегува од пресудата на Сенатот од 9 јуни 2011 година цитирана од жалбата (III ZR 203/10, BGHZ 190, 80). Во оваа одлука, Сенатот го сметаше постоењето на обуки регулирано од државата и постоењето на должност за доверливост како индикативна потврда за посебната позиција на доверба на лицето кое е должно да служи, но не и како предуслов за квалификација како услуга на повисоко ниво или за дополнителна посебна доверба што се бара.
б) Апелациониот суд правилно претпостави дека квалификуваните услуги што ги нуди тужителот обично се пренесуваат врз основа на посебна доверба.
аа) Овој критериум претпоставува дека довербата се протега надвор од техничката надлежност на лицето на договорниот партнер и дека извршувањето на активноста се заснова на лична врска (врска) помеѓу договорните партнери (пресуда на Сенатот од 13 ноември 2014 година - III З.Р.) 101/14, BGHZ 203, 180 Rn. 13 со понатамошни препораки; BGH, пресуда од 18 октомври 1984 година - IX ZR 14/84, NJW 1986, 373). Тука, сепак, не зависи од тоа дали овој предуслов е присутен во конкретниот случај, туку дали услугите воопшто, според нивната природа, имаат тенденција само да се пренесат на лицето на услугата обврзана заради посебна лична доверба (пресуди на Сенатот од 13 ноември 2014 година, лок. од 22 септември 2011 година - III ZR 95/11, NJW 2011, 3575 Rn. 9, секој со понатамошни препораки; BGH, пресуда од 18 октомври 1984 година. Во случај на здравствени услуги, ова барање редовно се исполнува (пресуди на Сенатот од 13 ноември 2014 година, локал. Cit. Rn. 14 и од 9 јуни 2011 година - III ZR 203/10, BGHZ 190, 80 Rn. 17 f).
бб) Бидејќи постоењето на посебен однос на доверба мора објективно да се процени во согласност со тоа дали понудените услуги обично се пренесуваат само врз основа на посебна лична доверба (види аа погоре), како што е случајот со договорите со правни лица (сп. пресуди на Сенатот на 22 септември 2011 година - III ZR 95/11, NJW 2011, 3575 Rn. 9 и од 8 октомври 2009 година - III ZR 93/09, NJW 2010, 150 Rn. 19) - ирелевантно е дека барателот не го прави тоа лично, но преку своите вработени. Затоа, спротивно на мислењето на ревизијата, не е важно дали учесникот во терапијата секогаш го чува истиот советник.