Недостаток на лекари кои лекуваат наместо работа - домашно - FAZ
Марија Клунк слушнала дека има сериозен недостиг на лекари дури и во Австралија, исто како и во Источна Германија. Еден пријател ја повика од таму и ја побара: "Дојди тука, ќе добијам бонус! Weе ги поделиме парите, можеш да работиш тука веднаш!" Овде не оди толку брзо. Г-ѓа Клунк неодамна го помина прегледот во Државната медицинска асоцијација во Бранденбург и ја доби својата лиценца за лекување. На 1 мај, таа ќе ја започне својата прва позиција како лекар во Германија, во специјална клиника за невролошка рехабилитација во Белиц во близина на Потсдам.
Неврологот Клунк живее во Германија веќе 15 години. Дошла од Русија со сопругот, кој исто така е лекар. На негова страна таа доживеа колку е тежок патот што води кон признавање на професијата во Германија. Пред да му биде дозволено да работи како лекар, нејзиниот сопруг работел во оддалечени клиники без плата, додека таа живеела во дом со две деца. Тогаш работела со години како негов помагател, но по разводот морала, како што вели, „да си заработи свој леб“.
„Тест за еквивалентност“ пред лекарското здружение
Лекар или медицинска сестра, веруваше дека можат да најдат работа во секое време, каде било, вели Михаил Ермаков. Тој сега знае подобро. Како и Марија Клунк и 19 други лекари, главно од земји од поранешниот Советски Сојуз, и Ермаков го помина „тестот за еквивалентност“ на Медицинскиот сојуз на почетокот на годината. Од нив поминаа 17, четири сега имаат работа. Една учесничка, која исто така доби лиценца за вршење медицина, во моментов сè уште работи во друга професија.
А другите - дали ќе бидат лекари за неколку месеци? Да, вели Регина Веиз. Таа има одредено искуство во овие работи. Во име на фондацијата Ото-Бенеке, таа го придружуваше проектот за интеграција на лекарите минатата година и не само што ги запозна учесниците во групата, туку и различните пречки што стојат на патот на нивната професионална интеграција. Иако сите беа медицински обучени, секој случај беше малку поинаков, а различни агенции беа одговорни за справување со разни тешкотии. Како репатријант, едниот е германски државјанин, другиот - од Русија, Узбекистан или Србија - го задржа своето државјанство на потекло и мора да и биде обновена работната дозвола, на пример.
„Камшикување“ на мозокот
Генерално, проектот е успешна приказна. Министерот за здравство на Бранденбург, Дагмар Зиглер (СПД) се надева дека сите лекари ќе бидат активни во нејзината земја: „Ние зависиме од нашите добро обучени лекари“, рече таа на свеченото доделување на сертификатите.
Михаил Ермаков живее во Потсдам, каде што имал „прекрасно детство“ помеѓу 1967 и 1973 година: како дете на двајца советски воени лекари кои биле стационирани во Потсдам. Тој има многу фотографии од тоа време, што неговите родители ги покажуваат пред глетките на градот или на масата во разговор со славниот, неодамна починатиот судски лекар Ото Прокоп од Шарите. Во армиското училиште научил англиски, а не германски, вели Ермаков, и иако во тоа време имал контакт со германски деца, неговиот германски стана 'рѓосан за повеќе од триесет години. Како и неговата баба, тој е дипломиран на медицинското училиште во Ростов на Дон, и како неа, тој е невролог и психијатар. Работел во службите за итни случаи, во одделот за интензивна нега, во третман на зависности. Пред да се пресели во Германија на крајот од 2005 година, слушнал дека може да работи тука по својата професија.
Но, тоа се покажа тешко, или како што рече еден од неговите колеги со помош на компјутер со мал глас: Интеграцијата е „камшик на мозокот“. Компјутерот исто така го понуди терминот за она што им е потребно на имигрантите: Со „водич“ полесно е да се најде најдобриот курс за јазик, да се добијат точни информации и да се добие неконвенционална индивидуална одлука од орган. Понекогаш се велеше дека Ермаков ја поминал возрасната граница од педесет години, понекогаш посакуваниот курс се наплатувал, а центарот за работа не ги покривал трошоците. За него, спасот беше проектот за интеграција на лекарите.
Не сите бракови имаат С.транс преживеа
Повеќето лекари зборуваат за тешкотиите во животот на имигрантите со забележлива неподготвеност: „Јас сам ја донесов одлуката“, вели Зинаида Фоменко, „не можам да пренесам одговорност на никого“. Нови луѓе, странски јазик, тоа значи стрес секогаш и секаде. „Starвезда“ на групата беше 51-годишниот Вадим Романов, кој веднаш по положниот испит зазеде позиција гинеколог во Карл-Тием-Клиникум во Котбус и кој, во првите неколку недели, едвај стигна до својата нова работа пред да побара интервју и фотографии Навикнете се на позицијата. Од 320 лекари на клиниката Котбус, околу десет проценти се странци. Тие имаат исклучително различни јазични вештини, вели заменик-медицинскиот директор Томас Ерлер. Затоа работи на практичен курс по германски јазик за неговата клиника. Бидејќи лекарот треба да „комуницира постојано“, јазикот е „одлучувачка алатка“.
Торакалниот хирург Валтер Шуков е еден од помладите учесници во проектот на возраст од 35 години и имаше помалку проблеми при движење отколку неговите постари колеги. Тој дојде само од Тула во Русија на почетокот на 2007 година како репатријант и сега има лиценца за практикување медицина - и можност за работа. Интелигенцијата и самодовербата само скокаат од неговите дупчиња. Но, без проектот за интеграција на лекар, вели тој, не е сигурен дали можел да го положи испитот, бидејќи немаше идеја што ќе биде тестирано и што ќе треба да прочита за тоа. Ukуков ги фали германските учебници по медицина: Тие се напишани добро и разбирливо. И како Марија Клунк и Михаил Ермаков, тој го фали професорот Гинтер Линс, кој ја подготви групата за испитот. Општо, лекарите не се скржави со пофални зборови за секој што им помогнал. Но, пред се со мажите се забележува дека придружбата може да започне уште порано и да биде уште поблиску до секоја индивидуа. Не сите бракови го преживеале стресот на интеграција.
Од март до декември 2008 година, 21-от доктор првично научиле германски јазик за три месеци и 520 часа настава, од кои 120 часа добиле индивидуално поправно упатство. Следуваше четиримесечна пракса во болниците во Бранденбург, а во текот на три викенди тие се состанаа за да разменат искуства. Во третиот дел од компанијата, тие беа специјално подготвени за „тестот за еквивалентност“ пред лекарското здружение. Испитот, вели Регина Веиз од Фондацијата Ото Бенеке, има се: тешко дека ќе го положите самостојно.
Последниот поттик за компанијата, известува службеникот за интеграција во Бранденбург, Карин Веиќ, потекнува од еврејската заедница во Потсдам. Министерството за здравство имаше концепт за сличен проект бидејќи проблемот беше познат подолго време, но кога заедницата презентираше список од дваесетина лекари кои не можат да работат, одлуката конечно да се преземе акција беше многу забрзана . Наместо да ги испраќаат лекарите - мнозинството од нив се на возраст од 45 до 50 години - во центарот за вработување, каде што добиваат надоместок за невработеност II, или да гледаат како ги заработуваат своите пари со пониски работни места, целта беше да им се отвори патот кон нивната професија. И бидејќи во Бранденбург има недостиг на лекари, интересите на имигрантите ги исполнија интересите на нивната нова татковина. 150.000 евра од Европскиот социјален фонд и државниот буџет беа доволни за да се привлечат 17 искусни лекари во рок од една година.
Г-ѓа Фоменко сега има тригодишен договор во „Пренцлауер Крејскранкенхаус“ и ако сè оди добро, таа може да го полага специјалистичкиот преглед за тоа време Таа веќе работеше во својата професија 19 години, но пред првото работно место во Германија имаше вистинска сцена. Нејзиниот германски е добар, како оној на Марија Клунк. Г-ѓа Фоменко доби седум одбивања на нејзините апликации затоа што Бранденбург бара само специјалисти по гинекологија. Г-ѓа Клунк ја најде својата идеална работа таму каде што го работеше стажирањето: Во нејзините очи, клиниката во Белиц е една од најдобрите адреси за лица со Паркинсонова болест и таа е среќна што може да работи таму.
Австријците во Источна Германија
Бранденбург отвора нови терени со цел да обезбеди медицинска нега во селата, дури и кога се повеќе и повеќе региони се ретко населени и местата на лекарите е тешко да се пополнат. Министерството за здравство проценува дека околу 450 лекари во Бранденбург веќе имаат странски корени. На почетокот на 2009 година, моделниот проект „Медицинска сестра во заедницата“ стана стандардна понуда. Насекаде во Германија, медицинските сестри во заедницата, опремени со модерна технологија, можат да спасат стари или изнемоштени пациенти лична посета на ординација или да ги олеснат домашните повици за рутински работи.
„Отпад од прв степен на ресурси“
Членството на Полска во ЕУ донесе одредено олеснување. Од тогаш, полските лекари повеќе не мораат макотрпно да ги повторуваат студиите во Германија за да им биде дозволено да работат тука, но имаат законско право да им бидат признати професионалните квалификации. Многу полски лекари работат во болниците во градовите на Одер.
Не сте на самиот почеток. Фондацијата Ото Бенеке, непрофитно здружение, основано во 1965 година на иницијатива на германските студентски здруженија и е активна во име на федералната влада, има искуство во вон-професионална грижа за имигрантите. Регина Веиз, исто така, го презеде „задното згрижување“ за проектот за интеграција на докторите во Бранденбург. Таа ќе ги придружува матурантите до нивната прва работа во новата земја.