Русите на Естонија како наследник на советската ера НZЗ

Околу една четвртина од 1,4 милиони жители на Естонија се Руси. Повратната миграција во Русија, која започна во 1991 година, дојде до застој пред околу пет години. Правниот статус на оние кои останаа во земјата варира, многумина немаат државјанство, но сите ја замислуваат својата иднина во Естонија.

„Извинете, господине, нема англиски - естонски или руски“. Секој што ќе го активира овој непријатен одговор во Талин со неговото барање за информации, може (ако може) всушност да проба руски јазик. Тој ќе добие kindубезни одговори. Постарите Естонци - особено кога имаат работа со странци - сакаат да користат руски јазик; не може да се почувствува незадоволство, нема подготвеност да се зборува на јазикот на вчерашната мастер трка. За младите, пак, подобро е да користат англиски јазик. Тие го користат современиот светски јазик на сличен начин како и нивните врсници насекаде во Европа; Повеќе не научија руски на училиште.

Се оддалечи - останува

Локалното население, Естонците и Русите, им даваат на странците впечаток дека двете етнички групи живеат заедно во главниот град без проблем. Руски и естонски весници се продаваат во киосците, покрај Estonianидовите има руски постери покрај естонските, рускиот оддел во книжарница во центарот е богато наместен, а на две улици, на главна локација, може да се најде рускиот театар од Талин. Сè што е официјално обележано на естонски на улиците, но отстапувањата се толерираат тивко. Очигледно, во изминатите дванаесет години никој не беше особено загрижен кога, на пример, „Chleb“, руски збор за леб, беше оставен во неонскиот знак над пекара.

На 45.000 квадратни километри, Естонија е малку поголема од Швајцарија, но нејзиното население - 1,37 милиони - е помалку од една петтина од населението на нашата земја. Две изјави од последниот попис на Естонија изгледаат чудни на прв поглед: бројот на етнички Естонци, кој не достигнува еден милион, е намален за 33.000 помеѓу 1989 и 2000 година, но во исто време нивниот удел во населението се зголеми од 61,5 се зголеми на 67,9 проценти. Решението за загатката е, се разбира, дека вкупното население е намалено во предметниот период. Главната причина за ова е емиграцијата на Русите кои, во годините по распадот на Советскиот Сојуз во 1991 година, претпочитаа да ја напуштат сега независната балтичка република. Околу 123 000 Руси се вратија дома, повеќето од нив во татковината (некои емигрираа на Запад). Покрај тоа, имаше 30 000 Украинци и Белоруси кои исто така и свртеа грб на Естонија.

Натурализиран и други

Приливот на мигранти запре пред околу пет години; бројките оттогаш останаа стабилни. Сега 351 000 Руси, 29 000 Украинци и 17 000 Белоруси сè уште живеат на естонска територија. Вие, источните Словени, кои преку ноќ ситуацијата што се случи во 1991 година направи малцинство, сочинувате околу 30 проценти од населението. Веројатно не е крајот, но барем е постигната точка на смиреност во една бурна приказна. Кога Естонија се оддели од царската империја по Првата светска војна, имаше само 92.000 жители на руски јазик. Неодамна, кон крајот на советската ера, оваа бројка беше 475.000 како резултат на русификацијата што ја следеше Москва.Во текот на децениите на советско владеење, Балтичките држави станаа вистински дом на многу новодојденци; врските со мајката се олабавија и тука се роди втора руска генерација. Прашањето "остане или оди?" тежеше во 1991 година.

Многумина заминаа, активниот воен персонал и нивните семејства дури мораа да заминат, но огромното мнозинство одлучи да ја избере Естонија за последно место на живеење. Навиките и имотот, работното место и кругот на пријатели играа улога, како што може да се претпостави. Она што е сигурно сепак е дека споредбата со економските услови во руското соседство (што Русите најдобро ја познаваат Естонија од посетите) беше тешка причина за останување на Балтичко Море. Правниот статус на Русите што живеат во Естонија денес не е во согласност. 142.000 лица кои стекнале естонско државјанство припаѓаат на првата група. Вториот вклучува 133.000 лица без државјанство, додека третиот е составен од 73.000 руски државјани, Руси кои имаат добиено пасош од дипломатските претставништва на нивната земја на потекло. На ова додадете ги и неколкуте илјади за кои се проценува дека живеат илегално во земјата.

Јазик, предности, политички права

Волјата и способноста да се прилагодат се рефлектираат во оваа три-насочна поделба. Сепак, тоа има само делумно врска со лојалноста кон Република Естонија. Theелбата да се стекне естонско државјанство е особено раширена меѓу групата без државјанства; Сепак, останува тешко да се исполни, особено за старата генерација, бидејќи натурализацијата е придружена со тест за јазик на естонски јазик. Сè додека постоел Советскиот сојуз, огромното мнозинство Руси во балтичките држави не чувствувале никаква склоност јазично да се прилагодат на нивната околина. Вистина е, сепак, дека естонскиот јазик, кој припаѓа на семејството на фински-угрички јазик, не е лесен за учење. И покрај тоа, изминатата деценија бројот на Руси кои го владеат естонскиот јазик се удвои на околу 140.000. Ова одговара скоро точно на бројот на натурализирани луѓе. Еден член на парламентот, етнички Русин, во едно интервју рече дека можноста на руската етничка група да ја надмине пречката на граѓанските права - што значи потребните јазични вештини - сега е исцрпена; тој се залага за создавање на нови, помалку тешки критериуми за прилагодување на оние кои се подготвени да се прилагодат.

Трите групи имаат различни политички права. Сите жители можат слободно да учествуваат на општинските избори, но само граѓаните имаат право на парламент и локалните совети, само на нив им е дозволено да работат во владини канцеларии и да припаѓаат на политички партии. Фактот што партиите на етничките Руси останаа под пет проценти на парламентарните избори оваа пролет и затоа без пратеници беше шок за нив и, се разбира, исто така, имаше врска со фактот дека нивниот сопствен потенцијален електорат не може да излезе во целост на гласање. Но, тоа не е единствената причина. Вреди да се одбележи дека неколку руски кандидати кои носат бои на естонски партии многу добро влегоа во парламентот. Тие се на мислење дека оваа позиција им овозможува да работат подобро за малцинството отколку што е можно врз основа на етничка партија. Открива и дека интелектуалците постојано се обидуваат да се разликуваат од Русите од другата страна на источната граница, нарекувајќи се себеси „Балтички Руси од Естонија“.

Економски мотиви во преден план

Theалбата на руските политичари за слабоста на граѓанското општество и недостатокот на граѓанска свест кај нивната етничка група е општа. Многу детална социолошка студија објавена во 2000 година за статусот на малцинството во естонското општество покажува дека можноста за остварување поголеми политички права игра мала улога во стекнувањето државјанство. Најважните размислувања што ги интервјуираа Русите за тоа зошто станаа естонски државјани беа нивниот регулиран, постојан статус, социјално осигурување и подобри изгледи на пазарот на трудот. Обратното прашање се покажа интересно, зошто некој не поднел барање за естонско државјанство. Најчесто се споменуваа тешкиот јазик и понижувачките услови на тестот за државјанство, но на трето место - ласкаво за толерантната атмосфера во земјата - следеа информации дека недостатокот на државјанство не носи никакви недостатоци.

Шефот на руски дневен весник, кој ги поздравува посетителите во светла, модерна редакција, забележува дека меѓу деловите во Естонија има веројатно некои супербогати во деловниот свет, но дека малцинството е генерално послабо од државната нација. Како што лесно признава, ова нема никаква врска со дискриминацијата, туку со пониското ниво на образование на рускиот дел од населението, кое - во согласност со поранешната политика за порамнување на Москва - во голема мера го сочинуваат индустриски работници. Во северо-источниот дел на земјата, каде претежно живеат Руси, повисоката стапка на невработеност ги влошува работите. Според зборовите на главниот уредник во главниот град, не е важно дали квалификуван работник се вика Јан или Иван. Но, тој верува (естонските соговорници, се разбира, жестоко ја негираат изјавата) дека руските интелектуалци наидуваат на недоверба и ограничувања во напредувањето во кариерата.

Се надевам на времето на заздравување

Балтичките земји ќе бидат дел од Европската унија од следниот мај, што значи дека силни руски етнички групи ќе живеат за прв пат во рамките на ЕУ. Според едно мислење, по овој момент повеќе не е важно дали некој е Естонец или Русин, единственото прашање што се поставува е за вештините. Сепак, останува да се види како ЕУ има намера да се однесува кон големиот број жители кои не се граѓани. Од своја страна, естонските власти ја посочуваат мултикултурализмот и двојазичноста на малцинството како цел. Фактот дека самата земја треба официјално да биде прогласена за двојазична е нешто што тие сè уште го отфрлаат, очигледно во согласност со естонското општество: демократијата не може ретроспективно да ги следи последиците од пактот Хитлер-Сталин, кој ја предаде Естонија на советската сфера се изјаснуваат за нормата. Се потпира на трпеливост, обука, детална работа и се надева на времето на заздравување. Повремено мрачно подлец од Москва - тие се подготвени да ги бранат руските малцинства со вооружени сили - од мала помош.