ЗНАЧИТЕЛНИ СТРАНИЦИ ВО ВРСКА ОДНОСИТЕ МЕWУ УНГАРИ И РОМАНЦИ МЕWУ XIII-XXI векови; Страница 3

За време на владеењето на Јосиф Втори, германскиот јазик беше прогласен за официјален јазик на 11 мај 1784 година, истиот процес се повторуваше за време на апсолутистичкиот режим воспоставен по поразот на револуцијата во 1848 година.

Конечно, мора да го споменеме омразениот план на трансилванското благородништво за воспоставување „мир во иднина“:, исто така, жителите од целиот округ Хунедоара и алу Зирандулуи, од округот Албеи и од округот Хажег да носат зашиена на грбот на тундра знакот на вилушката исечена од бело платно, под казна од 50 стапчиња кога и да не сакате да го носите овој знак "!

по 1785 година, Унгарците ја започнаа „модерната“ кампања за унгаризација преку културни политики, малку диво, вистина е, бидејќи последниот аргумент за убедување беше тепањето (унгаризацијата со стапот не беше метафора!; притисоците и теророт извршен врз романскиот елемент крајно, како што покажа „Шеклер“ од Шандоминик во 1862 година, велејќи му на еден новинар: „Јас, искрено, не сум Шеклер, но ако зборувам романски, ризикувам да ме тепаат“) и кога „историјата“ дозволи геноцид и протерување;

Во 1790 година, писателот Самуел Деси го постави курсот на дејствување за унгарскиот шовинизам, преку црквата и училиштето; Унгаризацијата падна врз Швабите, Словаците и Романците со истата бес

во 1791 година, унгарското благородништво успеа да и наметне на диетата воведување на унгарски јазик во одредени области од јавниот живот, заедно со латинскиот, кој остана, до 1847 година, официјален јазик во Трансилванија.

менторот на унгаризмот, грофот Иштван Сечењи (1791-1860) ја постави насоката: „Ја мразам од длабочините на душата секоја еволуција што не е унгарска“ или „Унгаризацијата е најсвета задача на кој било унгарец“!

Диетата на Трансилванија од 1842 година, преку чл.7-8, продолжи со чл. 31 од 1791 година - ја прогласува врховноста на унгарскиот јазик како официјален јазик; имаше за цел постепено да се воведува во романските училишта и цркви во рок од 10 години

Во 1843 година се појави книгата на М. Веселении „Созат“, во која тој го изложува својот метод: „Словачкото, српското, влашкото и германското дете учи унгарски лесно. Децата учат кој било јазик без тешкотии. За неколку години тие добро ќе зборуваат унгарски. По 20 години, целото население ќе биде унгаризирано, што значи дека ќе знае и зборува унгарски. Преку училиштата и образованието е можно, задолжително е унгаризирање на романското население. Grantе им доделиме права само на Романците кои се согласуваат да станат Унгарци “

1844 година - унгарскиот постепено се воведува како јазик за одржување на архивите. Германскиот јазик повторно стана официјален јазик по револуцијата во 1848 година, но во 1881 година повторно го изгуби својот статус.

1848 година, Косут: „Без унгаризација на Хрвати, Романци и Саксонци, ние Унгарците сме изгубени“; истиот Косут, на Унгарците, во 1848 година: „Кога ќе ги изгубиме зборовите на нашиот мајчин јазик, ќе ја изгубиме душата. Да се изгуби својата националност значи да се умре како народ, без националност животот е излишен ... Затоа националноста и јазикот се поскапи од слободата, бидејќи слободата може да се поврати, но националноста никогаш! “

Мај 1848 година, рамнина Блаж - до точка 13 Романците побараа враќање на романскиот јазик во неговите природни права

зборувајќи против политиката на унгаризација/денационализација во Трансилванија, Штефан Лудвиг Рот (1796-1849) го напиша следново: „Господа од диетата во Клуж сакаат да видат роден јазик на канцеларија и сега им е мило што се роди детето. Нема потреба да се прогласува јазик за официјален јазик на земјата. Зашто веќе имаме јазик на земјата. Не е германски, но ниту унгарски, но е влашки [романски] јазик. Колку и да извртуваме и свртуваме, нациите што се застапени во Диетата, не можеме да смениме ништо. Ова е реалност - бидете внимателни - заклучил саксонскиот научник, обраќајќи му се на унгарското благородништво - да не фрлаат запалени јаглен во сува слама. Сее ветер и ќе жнееш бура “