Конвенција бр

Текст објавен во Службен весник, Дел I бр. 302 од 25 ноември 1992 година.

Овој документ може да се промени. Купете го документот во обновена форма или изберете А. претплата Закон 5 што овозможува пристап до која било обновена форма.

Генерална конференција на Меѓународната организација на трудот, свикана во Geneенева од страна на Водечкото тело на Меѓународната канцеларија за труд и состанок на 67-та седница на 3 јуни 1981 година,

Потврдувајќи ја одредбата од Декларацијата за Филаделфија, со која се признава „свечената обврска на Меѓународната организација на трудот да го поддржува спроведувањето на програмите во рамките на различните нации во светот. е „целосно применливо за сите народи во светот“,

земајќи ја предвид најголемата важност на меѓународните норми содржани во: Конвенција за слобода на здружување и заштита на правото на организација, 1948 година; Конвенција за право на организирање и колективно договарање, 1949 година; Препорака за колективно договарање, 1951 година; Препорака за помирување и изборна арбитража, 1951 година; Конвенција и препорака за работните односи во јавната служба, 1978 година и Конвенцијата и препораката за администрација на трудот, 1978 година,

Имајќи предвид дека е пожелно да се вложат сите напори за да се постигнат целите на овие правила и, особено, општите принципи содржани во чл. 4 од Конвенцијата за право на организирање и колективно договарање, 1949 година и став 1 од Препораката за колективно преговарање, 1951 година,

бидејќи, според тоа, овие правила треба да бидат дополнети со соодветни мерки засновани врз тие правила и наменети за промовирање на бесплатно и доброволно колективно преговарање;,

откако одлучи да усвои различни предлози за унапредување на колективните договори, што е четврта точка на дневниот ред на сесијата,

откако одлучи да ги транспонира овие предлози во форма на меѓународна конвенција,

донесена на 1 јуни 1981 година следната Конвенција, позната како Конвенција за колективно договарање, 1981 година.

Дел I Опсези и дефиниции

ЧЛЕН 1 Правосудство

1. Оваа Конвенција се применува на сите гранки на економска активност.

2. Степенот до кој гаранциите предвидени во оваа Конвенција се однесуваат на вооружените сили и полицијата може да се утврди со националното законодавство или практика.

3. Што се однесува до државната служба, посебните аранжмани за примена на оваа Конвенција можат да бидат утврдени со националното законодавство или практика.

Член 2

За целите на оваа Конвенција, терминот колективно договарање се применува на сите преговори што се водат меѓу работодавач, група работодавци или една или повеќе организации на работници, од друга страна, со цел:

а) поставување услови за работа и вработување; и/или

б) регулирање на односите помеѓу оние кои вработуваат работници; и/или

в) регулирање на односите помеѓу работодавачите или нивните организации и една или повеќе организации на работници.

Член 3

1. Во случај националното законодавство или практика да признае постоење на претставници на работниците, како што тие се дефинирани во чл. 3 ст. б) од Конвенцијата за работнички претставници од 1971 година, националното законодавство или практика може да определи до кој степен терминот колективно договарање ќе вклучува, исто така, за целите на оваа Конвенција, преговори со такви претставници. Списанија (1)

2. Кога, во примена на став 1 погоре, терминот колективно договарање вклучува и преговори со претставниците на работниците наведени во овој став, треба да се преземат соодветни мерки секогаш кога е потребно за да се осигура дека нивното присуство не може да биде опслужено. да ја ослабне состојбата на заинтересираните организации на работниците. Списанија (1)

Дел II Методи на примена

Член 4

Кога примената на оваа Конвенција не е обезбедена со колективни договори, арбитражни решенија или во која било друга форма во согласност со националната практика, таа ќе се изврши во согласност со националното законодавство.

Дел III Промовирање на колективно договарање

ЧЛЕН 5 Правосудство

1. Треба да се преземат мерки прилагодени на националните околности со цел да се промовираат колективните преговори.

2. Мерките наведени во став 1 погоре ги имаат следниве цели: Списанија (1)

а) колективните преговори треба да бидат можни за сите работодавачи и за сите категории работници во гранките на дејност опфатени со оваа Конвенција;

б) колективното преговарање постепено да се проширува на сите полиња опфатени со ст. а), б) и в) од уметноста. 2 од оваа Конвенција;

в) да се поттикне развојот на деловник што е договорен помеѓу организациите на работодавачи и работничките организации;

г) колективните преговори не треба да бидат попречени од непостоењето на правила што го регулираат неговото однесување или од недостатокот или несоодветноста на овие правила;

д) телата и процедурите за решавање на работните спорови да бидат дизајнирани на таков начин што ќе придонесат за унапредување на колективните договори.

Член 6

Одредбите на оваа Конвенција нема да претставуваат пречка за функционирање на системите на професионални односи во кои се одвива колективно договарање во рамките на механизмите за помирување и/или арбитража или институции, во кои страните доброволно учествуваат во колективните преговори.

Член 7

Мерките преземени од јавните власти за поттикнување и унапредување на развојот на колективните договори ќе бидат предмет на претходни консултации и, кога е можно, договори меѓу јавните органи и организациите на работодавачи и работници.

Член 8

Мерките преземени за унапредување на колективните преговори не смеат да бидат дизајнирани и применети на начин што ја попречува слободата на колективните договори.

Дел IV Завршни одредби

Член 9

Оваа Конвенција не ревидира ниту една од постојните конвенции или препораки.

Член 10

Официјалните ратификации на оваа Конвенција ќе бидат доставени до и регистрирани од Генералниот директор на Меѓународната канцеларија за труд.

Член 11

1. Оваа Конвенција е обврзувачка само за оние членки на Меѓународната организација на трудот чии ратификации се регистрирани од генералниот директор.

2. Стапува на сила 12 месеци по регистрацијата од страна на Генералниот директор на најмалку две ратификации од страна на земјите-членки.

3. Потоа, за секоја земја-членка, оваа Конвенција влегува во сила 12 месеци по датумот на регистрација на нејзината ратификација.

Член 12

1. Секоја земја-членка што ја ратификувала оваа Конвенција може да ја откаже по истекот на периодот од 10 години од денот на првичното влегување во сила на Конвенцијата со документ комунициран и регистриран од Генералниот директор на Меѓународната канцеларија за труд. Откажувањето ќе стапи на сила само по истекот на периодот од една година од нејзината регистрација.

2. Секоја земја-членка што ја ратификувала оваа Конвенција и која, во рок од една година од истекот на 10-годишниот период наведен во претходниот став, не го искористила своето право да ја откаже според овој член, е должна да нов период од 10 години и, како резултат, може да ја откаже оваа Конвенција на крајот на секој 10-годишен период, под условите утврдени во овој член.

Член 13

1. Генералниот директор на Меѓународната канцеларија за труд ги известува сите земји-членки на Меѓународната организација на трудот за регистрацијата на сите ратификации и поништувања што и се соопштени од земјите-членки на меѓународната организација на трудот.

2. Со известување за земјите-членки за организацијата за регистрација на втората ратификација што и е соопштена, Генералниот директор ќе го сврти вниманието на земјите-членки на организацијата на датумот на влегување во сила на оваа Конвенција.

Член 14

Генералниот директор на Меѓународната канцеларија за труд ќе комуницира со Генералниот секретар на Обединетите нации, заради регистрација, согласно чл. 102 од Повелбата на Обединетите нации, целосни информации за сите ратификации и сите акти на откажување регистрирани во согласност со претходните членови.

Член 15

Секогаш кога смета дека е потребно, Водечкото тело на Меѓународната канцеларија за труд доставува до Генералната конференција извештај за примената на оваа Конвенција и ќе разгледа, доколку е соодветно, да го вклучи во агендата на Конференцијата прашањето за нејзината целосна или делумна ревизија.

Член 16

1. Доколку Конференцијата усвои нова Конвенција со која се ревидира целата или дел од оваа Конвенција и само доколку новата Конвенција не предвидува поинаку:

а) ратификувањето на новата конвенција од страна на земја-членка автоматски ќе повлече, без да се земе предвид чл. 12 погоре, непосредно откажување од оваа Конвенција, под услов новата Конвенција за ревизија да стапи на сила;

б) од датумот на влегување во сила на новата Конвенција за ревизија, оваа Конвенција ќе престане да биде отворена за ратификација од земјите-членки.

2. Оваа Конвенција во секој случај останува во сила, во својата форма и содржина, во однос на земјите-членки што ја ратификувале и кои не ја ратификуваат ревидирачката Конвенција.

Член 17

Францускиот и англискиот текст на оваа Конвенција се применуваат еднакво.