Мртвиот телефон на без loveубеност
Нора се в loveубува во него, прво Роберт живее нелегално во главниот град. Потоа тој риби колиба во Бокхагенер Киез. Нора ја пее „Дојде вечерта“. Двојката дистрибуира рачно напишани летоци во антифашистичка традиција против мразот во прашката пролет од шеесет и осум. На крајот од песната Роберт и Нора се заробени. По ослободувањето, Нора веќе не смее да настапува, таа ја напушта ГДР и конечно се омажи за Клаус Пол.
Роберт најпрво доаѓа во истражниот затвор на Државната безбедност во Хоеншенхаузен. Потоа тој оди во производство на условна казна. „Напиши песни“, му се советува: „Поезијата е најмалку расиплива во нашето време“. Еден му служи парче ткаенина на сребрена чинија. Направен е од еманации на „мраз-ладен ангел“. „Ангелот од железо“ умира под гилотина. Тој едвај живеел, можеби тоа го објаснува ангелот. Роберт ќе биде Поетски албум, тој се в inубува во Софи, која е бремена од братот на Нора.
Софи го напушта, raубопитните го заземаат нејзиното место. Романот започнува во борделот и се движи кон него. Издавачот на Робертс Франкфурт бара роман голем како Германија. Побарувачката одговара на ласкава понуда, понудата го носи Роберт на неговата лична граница. Тој не може да го напише овој роман. И покрај пакетот од три илјади страници. Роберт се изгуби на патот на животот на масовен убиец. Пол останува фасцинирана публика, тој се камуфлира како Луис. Папата го нарекува принц. Принц е некој што не станал крал. Внатрешната германска граница се распаѓа, светската историја се чини дека заокружува, за волја на вистината ситуацијата се влошува.
Клаус Пол, „Деца на пруската пустина“, роман, Архе, 495 страници.Книга за нарачки
Радикален шик
Договор се склучува преку понуда и прифаќање. Она што се става на склопувачките линии на однесување, не треба да се дискутира. Имплицитната акција е доволна. Пример: Таа е погодена и укажува на тоа. Одењето во тоалет добива стимулативна природа. Тоалетот е гнасен, страста ја смее нечистотијата. Во новиот роман на Олга Грјасонова, овој процес е конкретизиран без зборови во паб во Кројцберг. Јонун го согледува интересот на жената. Таа ја води кон тоалетот, а потоа ја следи домот на Лејла, иритирана, но не вознемирена од венчалниот прстен на познаникот. Таа сама беше мажена во средината на дваесеттите години. Таа го запознава Алтај во чудниот стан. Јонун, кој пораснал во кибуц, налетал на двојка од Баку. Лејла и Алтај одат еротски по својот пат, нивниот брак служи за зачувување на изгледот. Зад ова стои престижот на семејствата од потекло, кои ќе мора да санкционираат кршење на постсоветскиот поредок.
Сето ова е сортирано многу интересно во романот, колку што се протега предавањето. Актерите како да уживаат во нивната работа, но никогаш не знаете со актерите. Двајца полициски студенти, од кои едниот покажува „лошо управуван со буриња“, ја понижуваат Лејла по службена должност. Студентите не успеваат поради „непробојната ароганција“ на затворениците.
Би сакал да им се вратам на младите возачи во Баку. Гријаснова тврди дека нејзиниот револт се случил „од досада“. Западот ги разочара. Тој не е на нивната куповна моќ. Тие се гледаат себеси како препрочитан кавијар „Гош“.
Романот ги исполнува задачите на весникот. Во Азербејџан „хомосексуалноста е тренд од Соединетите Американски Држави“. Разумеените „сексуални работници“ завршуваат во психијатрија.
Мајката на Лејла била „муза на целиот културен пејзаж на Јужна Кавказ“. Таа се погрижи „волјата за работа да стане основа на личноста на нејзината ќерка“. Алтај ја извлекува Лејла од затвор. Тој ја изненадува со својата желба да има деца. Во исто време, тој појаснува што се случува во Баку на „Геј Ромео“. Повторно Грјаснова носи факти. Надвор од Баку, само четворица мажи ги рекламираат своите интереси на платформата. Во Баку има триста, претежно странци.
Олга Грјасонова, „Правната заматеност на бракот“, роман, Хансер Верлаг, 272 страници.Книга за нарачки
Угнетувањето доаѓа одвнатре
Мејер го потсетува „одговорниот граѓанин“. Тој го фали „Петок“ како „салон на Аугштајн“, во кој секој четврток е примен одговорниот граѓанин да дозволи „левата политичка култура“ да се одвива во голем круг. Тоа е малку пред кабарето, може да му се спротивстави на Мејер она што Хајнер Милер го изнесе против Питер Хакс. Хакс погрешно ја сфатил „ГДР како бајка“. Концептот на Хак е исцрпен „во историските аналогии“. Така е со Мејер и демократијата. Како друг Гете, вели тој, каде што се зборува за „пазар и цена“, треба да се зборува за „мерка и вредност“. Само го паметам Јоханес Грос, кој исто така беше Мејер со брилијантна реторика.