Овид, Метаморфози XV, 60-478 Учењата на Питагора; За трансформациите и реинкарнацијата

Публиј Овидиј Насо
Метаморфен на XV, 60-259:

метаморфози


вир фуит хик орту Самиус, sed fugerat una 60
et Samon et dominos odioque tyrannidis воодушевуваат
спонтано ерат искет ликет каели регион далечинско
mente deos adiit et, quae natura negabat
visibus humanis, oculis ea pectoris hausit,
cumque animo et vigili perspexerat omnia cura, 65
во средна дисценда dabat coetusque silenum
dictaque mirantum magni primordia mundi
et rerum causas et, quid natura, docebat,
quid deus, unde nives, quae fulminis есет ориго,
Iuppiter вентил дискусија нубе тонарент, 70
quid quateret terras, qua sidera lege меарентен,
et quodcumque latet, primusque animalia mensis
аргуит инпони, примус квок талибус ора
докто квидем солвит, не но и кредитита, глаголи:

парцит, мортали, дапибус темераре нефандис 75
корпуси! несакани плодови, sunt deducentia ramos
pondere poma suo tumidaeque in vitibus uvae,
sunt herbae dulces, sunt quae mitescere flama
молирик квинт; nec vobis lacteus umor
eripitur, nec mella thymi redolentia florem: 80
prodiga divitias alimentaque mitia telus
сугерит атик епула сине цеде и сангвистичен прает.
карне фера седанс иунија, како што е тамен омнес:
quippe equus et pecudes armentaque gramine vivunt;
на quibus ingenium est inmansuetumque ferumque, 85
Armeniae tigres iracundique leones
cumque lupis ursi, dapibus cum sanguine gaudent.
сено квантум склес ес во висцера висцера
ingestoque avidum pinguescere corpus corpus
alteriusque animans animantis vivere leto! 90
режа во тантис опибус, кваза, оптима матрум,
terra parit, nil te nisi tristia mandere saevo
ранлив денте iuvat ritusque referre Cyclopum,
nec, nisi perdideris alium, placare voracis
et male morati poteris ieiunia ventris! 95

кај vetus illa aetas, именка cui fecimus aurea,
fetibus arboreis et, quas humus educat, херби
fortunata fuit nec polluit ora cruore.
tunc et aves tutae movere per aera pennas,
et lepus inpavidus mediis erravit in arvis, 100
nec sua credulitas piscem suspenderat hamo:
cuncta sine insidiis nullamque timentia измама
plenaque pacis ерант. ауктор за постквам не-увилис
victibus invidit, quisquis fuit seine, leonum
corporeasque dapes avidum demersit in alvum, 105
fecit iter sceleri, primoque e caede ferarum
incaluisse potest maculatum sanguine ferrum
(idque satis fuerat) nostrumque petentia letum
корпорации missa neci salva pietate fatemur:
sed quam danda neci, tam non epulanda fuerunt. 110

longius inde nefas abiit, et prima putatur
hostia sus meruisse mori, quia semina pando
eruerit rostro spemque interceperit anni;
vite caper morsa Bacchi mactandus ad aras
ducitur ultoris: nocuit sua culpa duobus! 115
quid meruistis oves, placidum pecus inque tuendos
natum homines, pleno quae fertilis во нектар на матката,
mollia quae nobis vestras velamina lanas
praebetis vitaque magis quam morte iuvatis?

quid meruere лакови, животински синус лажен долиск, 120
лаборатории за необичен, симплекс, натам толеран?
inmemor est demum nec frugum munere gentleus,
qui potuit curvi dempto modo pondere aratri
лаборатории ruricolam mactare suum, quit trita
illa, quibus totiens durum renovaverat arvum, 125
quot dederat messes, percussit colla securi.
nec satis est, quod tale nefas committitur: ipsos
inscripsere deos sceleri numenque supernum
caede labouriferi kredunt gaudere iuvenci!
130. Викима Лабе Каренс и Праестантисима форма
(nam placuisse nocet) vittis insignis et auro
sistitur ante aras auditque ignara precantem
inponique suae videt inter cornua fronti,
квас коло, овошје ударни сангвистички култури
инфицира во ликвида праевисос форситан унда. 135
влакна на протонус ерептас вивенти пектора
inspiciunt mentesque deum scrutantur in illis;
независен (fames homini vetitorum tanta ciborum)
audetis vesci, род o mortale! код, оро,
ne facite, et monitis animos Advertite nostris! 140
cumque boum dabitis caesorum membra palato,
mandere vos vestros scite et sentite colonos.

et quoniam deus ora movet, секвенца o moventem
обред делум Делфоски со ipsumque recludam
aethera et augustae reserabo oracula mentis: 145
magna nec ingeniis investigata priorum
quaeque diu latuere, canam; iuvat гнев по алта
astra, iuvat terris et inerti sede relicta
nube vehi validique umeris insistere Atlantis
150. палантески хомини пасим и ратиси
despectare procul trepidosque obitumque timentes
sic exhortari seriemque еволуира фати!

o родот attonitum gelidae formidine mortis,
quid Styga, quid tenebras и номина вана закажана,
materiem vatum, falsi terricula mundi? 155 година
corpora, sive rogus flamma seu tabe vetustas
апсулерит, мала положба на пати нон ула путетис!
morte carent animae semperque priore relicta
sede novis domibus vivunt habitantque receptae:
ipse его (нам мемини) Troiani tempore belli 160
Пантоиди Еуфорбус ерам, квандам од куин пектора
haesit in adverso gravis hasta minoris Atridae;
cognovi клипеум, laevae gestamina nostrae,
нупер Абантеис темпо onунонис во Аргис!

omnia mutantur, nihil interit: errat et illinc 165
huc venit, hinc illuc, et quoslibet okupat artus
спиритус еке ферис хумана во транзит на корпорации
inque feras noster, nec tempore deperit ullo,
потпис на utque novis facilis cera figuris
170 ман ут фуерат нек формам серват ендем, 170
sed tamen ipsa eadem est, animam sic semper eandem
јадете, sed in varias doceo migrare фигури.
ergo, ne pietas sit victa cupidine ventris,
парцит, ватицинор, когнати цеде нефанда
exturbare анимас, нех сангвистичен сангвис алатур! 175

et quoniam magno feror aekuore plenaque ventis
vela dedi: nihil est toto, quod perstet, in orbe.
cuncta fluunt, omnisque vagans formatur imago;
ipsa quoque adsiduo labuntur tempora motu,
non secus ac flumen; 180
nec levis hora potest: sed ut unda inpellitur unda
urgeturque пред veniente urgetque priorem,
tempora sic fugiunt pariter pariterque sequuntur
et nova sunt semper; nam quod fuit ante, relictum est,
фитке, код хаут фуерат, моментална cuncta novantur. 185

cernis et emensas во лукем тендер ноктес,
et iubar hoc nitidum nigrae succedere nocti;
не е во боја, но не е тивка
излез од медиумска јама, комке албо Луцифер
clarus equo rursusque alius, cum praevia lucis 190
трговскиот центар Фибо Палантијас предизвикува опасност.
ipse dei clipeus, terra cum tollitur ima,
грива рубет, терака рубет cum conditur ima,
candidus in summo est, melior natura quod illic
aetheris est terraeque procul contagia fugit. 195
nec par aut eadem nocturnae forma Dianae
јадете најсилен umquam semperque hodierna sequente,
си кресцит, минор ест, маиор, си контрахит орбем.

quid? не кај видовите сукцерери квааттур годишно
adspicis, aetatis peragentem imitamina nostrae? 200
име tener et lactens puerique simillimus aevo
Вере ново естет: tunc herba recens et roboris expers
тургет и инсолида ест и спектакл агрегат;
omnia tunc florent, florumque coloribus almus
ludit ager, neque adhuc virtus in frondibus ulla est. 205 година
транзит во естетам пост вер робустиор анус
fitque valens iuvenis: neque enim robustior aetas
ulla nec uberior, nec quae magis ardeat, ulla est.
ексципит есентус, позито ферворен јувента
210 maturus mitisque inter iuvenemque senemque 210
темперамент просек, sparsus quoque tempora canis.
inde senilis hiems tremulo venit horrida passu,
aut spoliata suos, aut, quos habet, alba capillos.

nostra quoque ipsorum semper requieque sine ulla
corpora vertuntur, nec quod fuimusve sumusve, 215 година
cras erimus; Фуит Ила умира, ква семина тантум
spesque hominum primae matris latitavimus alvo:
артетики natura manus admovit et angi
corpora visceribus distentae condita matris
noluit eque domo vacuas емитира во аурите. 220
editus in lucem iacuit sine viribus infans;
мокс четиригрупи rituque tulit sua membra ferarum,
паулатимке тременс и нендум поплите фирмо
претставуваат адиутис аликво конамин нерв.
независен валенс veloxque fuit spatiumque iuventae 225
транзит и емеритис medii quoque temporis annis
labitur occiduae per iter declive senectae.
субрут haec aevi demoliturque prioris
робора: спикел Милон сениор, севкупно спектакл
илос, qui fuerant solidorum mole tororum 230
Симули на Херкулеи, латеси на флуидос pendere;
flet quoque, ut in speculo rugas adspexit aniles,
Tyndaris et secum, cur sit bis rapta, потребен.
tempus edax rerum, tuque, invidiosa vetustas,
omnia destruitis vitiataque dentibus aevi 235
паулатим лента консумеитис омниа морте!

'Нек видови sua cuique manet, rerumque novatrix
ex aliis alias reparat natura figuras:
nec perit in toto quicquam, mihi credite, mundo,
255. седи варијат, фацијален новат
incipere esse aliud, quam quod fuit ante, morique
desinere illud idem. cum sint huc forsitan illa,
haec translata illuc, summa tamen omnia постојана.
nil equidem durare diu sub замисли eadem
кредидерим.

Ниту едното ниту другото не останува во иста форма, сакајќи ја промената
Природата секогаш создава нови форми од другите,
И во пространоста на светот ништо - верувајте ми - не се губи;
Промената и размената е само во форма. Станување и станување
Тоа само значи да започнеш да бидеш поразличен од вообичаеното и да заминеш
Да не биде како порано. Биди префрлен тука,
Ова можеби таму: во целина сè е константно.
Под истата слика - верувам - опстојува на долг рок
Ништо во светот.