Приказната за буквата О; Лекција за дикција

Деновите минуваа напорно и нејзе и се чинеше дека никогаш нема да дојде време кога ќе се сретне со своите родители. Офелија ги броеше минутите и се прашуваше: „Дали часот има часови?“.

Еден ден, кога Офелија одмараше, на куќата се приближи кочија и од раскошниот вагон излегоа двајца мажи: маж и жена. Гостите победија со видот на Офелија, гледајќи ја одблизу. Тогаш жената, сфаќајќи која е таа, трча кон Офелија и ја прегрнува: „Офелија, јас сум, драга моја, јас сум твојата мајка!“. Офелија беше толку зачудена што можеше само да мрмори: „О, колку долго чекав да те сретнам!“ Потоа ги прегрна.
Оттогаш, кога луѓето сакаа да напишат зборови што почнуваат со буквата О, тие го користеа знакот на рацете на нивната мајка.
✏ Еве 5 вежби за дикција со буквата О:
① Дали едно јајце само јонско ги лижеше аромите на локомотивите?
② Мало девојче и мало момче се дружеа со нас во ѓубрето. Тоа не беше коропишнита коропшиница на коропишништво, туку коропишничка коропишница на коропишниќ.
③ Платкото декорира друг платипус кој не е плотус.
④ Дали има часови? Колку часови има тој?
⑤ Келнерот ги славеше гостите што гознија во гостопримливиот гостилница во келнер, каде што гозуваат војниците.