Пролетни потоци Страници 1 - 40 - Преземи флип PDF FlipHTML5

Опис: Параеле_примавери-50_компресиран

Прочитајте ја верзијата на текст

S. DANlLiN PĂRAIELE PRIMĂVERIIzyxwvutsrqponmlkjihgfedcbaZYXWVUTSRQ ПАРЧЕ ВО АКТ (3 СЛИКИ) j'g ^ ■ if.i 0 'Oz E0' \\>

страници

^ ■ BIBLIOTECR TER # Kk ^ f- S. DANILIN% DE E0, 'irrivn .ri;: O- - AVO/U ^ J' ** '' JAH AIVÎA \ "j; ilOX ^ ÎIJÎUSOII., V-- ' M - .! •; ': i> iKi, iA> (lOivaiiAVAt). ^ LOnia ■' ■ '*': \\ a (Ui lurjivr.ii luIusnrfloD dlyîifţî.-? ■ fU - vnv-A -A nivmAVi. ^., • • -, •: • • ■/Op'T 'ArMJ'Vai' •• '• -' • •; ii .îif.-jşoiq. iiVu '/) PĂRAIELE PRIMĂVERII mxp »' RQPONMLKJIHGFEDCBA • ., Wfi

ЛИЦА: АНИЈА КАЛИНКИНОВА - 20 години, член на колонијата на Зоз "Зора" СИДОР ГАВРИЛОВИЦИ КАЛИНКИН-45 годишен состанок на колхоз "Зора", чичко на Анија, години претседател на колективната фарма Сталин \ "агер д ^ 'Јлфсах - 15 години, млад човек

DCBA Anio: Но, ве молам. Научив малку механика. Научив повеќе за системот за наводнување. Калинкин: Да, тоа е добро. ' (Пауза) Но, што ви кажаа наставниците за идната сеидба? Анио: Што е со сеидбата? Па, сеидбата започна. Калинкин: Па, како започна? Од каде започна? Анио: Ери излезе од Иваново и Михаилово. Ги видов. Калинкин: Ајде, не биди глупав: дали изгледаат како нив на студената земја? • Ан'о: Зошто во студената земја? Некаде. прво на ридовите каде се исуши. и потоа. Колинкин: (кршејќи го) Сите овие се нас кокири. Во нашите делови има доволно лифтови. Но, дали ќе одиме од место до место? Анио: Овие воопшто не се пронајдоци. Ние, минатата година, погледнавме на 12 сантиметри. Калинкин: Тие и што, покажав. Анио: Но, нашиот учител вели: „Така само варварите ја мачат земјата.“ Јас морам да погледнам подлабоко, барем на 22. Калинкин: Ти си уште премногу млад за да ме научиш. (Покажи знаме) Види? ’Анио: Вај. Калинкин: На ​​варварите не им се дава такво нешто Нашиот колхоз имаше добра репутација и пред војната. Во неговите раце, колку крв е пролеана за него?

Ахти: Имам zuyixtăwtvuatscreqpaosntam.lkŞjihlgfaezdicbîanZYfXaWlăVUoTcShRi QPON, тоа се моите пожари. Нашата куќа беше бомбардирана. Мајка ми трчаше да ја спаси кокошката, а јас трчав по неа. . .lîCqlInklr): Бестрашен. Вие бевте херој! Те извлекувам од пламенот, а ти воздивнуваш и викаш: „Изгори го петелот.“ Ахија: Iал ми беше. Петелот - легија, се наведна на изложбата на унијата. Калнклн; Да, тогаш се боревме. Но, би сакал малку да појаснам со тој ваш учител. АНЛО; Појасни, појасни. Калинкин: И јас сакам, обвивка на полицата на прозорецот) NOuHi, nbUriî како жив, летаат едни кон други, Тие се спојуваат и трчаат заедно. Pourе истурат пролеана вода. на рамнината на змијата веќе врне, странично и какви големи прскања јас

одвратни за планирање. Нема шанси! Пред следната година не сметајте! Анио: Иднина? Се шегуваш? Немате ли пат напред за нашиот колхоз? Калнкин: Напред? (доверено) Авансот, Анија, ќе биде на наша страна. Ние сепак ќе бидеме примени во круг и без канали. Анио: Не знам што мислиш, чичко, но предлогот повеќе не мора да се дава. Калинклн: Таа нема да побегне од колхозот. М ќе биде наш. Одите во вашата трета бригада, има неколку мажи, а задачата е одлична. Покажете се на работа. Анија: willе се обидам. Но, сепак одговори ми: Дали ќе го спроведеш мојот предлог или не? . Коликин:

dt etto pe câM ^ t tnzyixfewbvuutsifriqipăoanzmâlkjiihhggetdâccbaZdYeXWcVâUtTnSeRtQPO за белешки): Mllovdnovî (scUfurâhdaMse) iHff'adevâr чудно La jntroa. Топло како супа. Со среќа! Уметност: Среќно. Surfе сурфате во еогтаф? СС ме фотографираше со мојот придружник, а сега и со чичко ми. Калин ^ ин: (останува под завесата си ги средува мустаќите) Хм, хм. ^ oJe., Лои фотографија. ја сликаш твојата слика. Јас не сум Анија: Како не сте фотограф? (Покажи ipre ao »^/ăt) Одлучи ttageii ^ âtunCi âceât aparat. Милованов: (се смее) Уред. За рамнотежа. Колнклн: Како се викаш? Милованов: Аишеи Милованов. Калинкм: зар не треба да си ти тој што честопати не пишуваше во кружниот весник? ^ Мловонов: Суфит. Калинкин: Добредојдовте. (// tnf/nde hand) Го читаме вашиот напис на состанокот на дирекцијата и ги бригадиме бригадите за колективно читање. Милованов: (подавајќи ја раката) Јас сум многу среќен. Вие сте, се разбира, претседател Калихклн. Сидор Оврилиќи? Калинкин: (Унгусу) Тој сè уште знае. . М'лованов: (посочувајќи) Не е ни чудо. Цела провинција сега ве познава. Јас не пишував само во трудот, туку зборував и го зедов радиото за .jZora \ ".

ONMLKJIHGMFiEloDvCpBnApv; (гледајќи го Антд) Но, што е со ова? Кичлклн: Theерката на мојот брат Никита, Милованов: Како, ќерка на партизанот Калинкњ, кого Нимфите го обесија во градот? Коиинкин: Неговиот, сега Анија остана мајка ми сама. Погледнете како порасна. Се вратил во градот и одел на часови. .Како се викаат, Анија? Анија: За подобрување. Милованов; (tnserpnână) Доволно добро за -r- ticoU (Заглавие) youе ве фотографирам после | безусловна вода. (Со тон/тктос фуи Калинкин) И како трелешу, Сидор Гавриловиќ? Како сеидба? . Калнк: Па, брзаме Милованов: И јас дојдов кај тебе со важна работа. • Калинкин: Па добро. разговор Cpm дали успеавте да стигнете до нас преку толку лошо време? Млованпи: Поминав триесет километри. Анио: (Се свртува кон МилкоаноД) На чуден начин кај Милованов: Па, жал ми е. чудно Тоа е мојата работа, девојче. Ако е потребно за весникот, ќе лебдам и ќе лебдам, а на полноќ; .Каде сакаш. Се случи така што во некои делови од кругот одеа по седумдесет милји. пеш, Калинкин: Да, ова е работа. И, како драг човек се откажува? Milpypnpy: Jpcă и ac.um. (Со loveубов) Кога ќе дојдам до материјалот за некое грубо набудување, кога ќе им помогнам на луѓето да ја поправат грешката - чувствувам задоволство; кога пишувам интересна статија - мило ми е, и елнд

Koiînk'n: zIynxtwr'avudtesvrqăpro, nmînlktrji'hagdfeevdăcbr, aZY (IXnWsuVfUfeTtSlfR) П: PON И ако ги научиме сите да работат добро, целиот агол на хоз ќе стане Стахановинин. Developе развијам таква продукција што не само „Сталин“, туку и секој во светот ќе биде надминат.: Чичко Сидор, Анија, погледни таму што се случила несреќа!: Побрзо, побрзо. Водата се втурна. Тој ги води луѓето! Анта бргу излегува од собата, со растреперени раце става двоглед во очите), Калинкин (се наведнува од прозорецот до половината) - Еве што носи навалата! Детално погрешно, тие се приклучија на каналот со резервоарот, но не ги обезбедија wallsидовите.

ТАБЕЛА III. ". Под знамето голема лозинка на црвена крпа:" Да се ​​поттикнат сите колхози да бидат пртмтт. Преку прозорецот може да се видат жолтите полиња, полињата со пченица. Сите амин тестираат златна есен - букет од жолти лисја рече тој на масата на претседателот, а грозјето од прозорецот и златните уши покрај знамето Д. во селото, хармониката звучи со ellsвона и песна на младоста. Калин поминува покрај прозорецот на насоката. Итин во нова црна облека и со шарена кошула и Колоскоа во палтото. скромно, но убаво зашиено, што f одговара на нејзиниот целосен и здрав раст. Калинка (отворање на прозорецот покрај улицата): Еве, ние работиме. Треба да влеземе во Устинија Игнијатиевна? Колосково (со пријатен оос): Да влеземе во Сидоре Гавриловиќ. (Ја отвора вратата на правецот на колохоз). Калнклн (/ а ^ днц/^ о пе Колоскооа) '. Повелете драг гостин. Ивееме во соседството, и не сме се виделе од минатата есен. Колоскова: Па, Сидоре Гавриловии, добро. Постојана работа и грижи. 30

Калинкин: Ох, кој го поздрави, Устинија Игнатиевна, Сети, добредојде. (// го дава својот стол, а тој седнува таму каде што обично седат станарите). Слушнав дека си во градот. Не, и како живеам таму? Што има ново? edcbaZYKXoWlosVkUoTvaS: RAQmPOfoNstMILa KfJiicIHa GmFeEa, DeCaBA учи од агроном. Јас и ќерка ми се запишавме на курсот за преписка. Калинкин: Со преписка? Па, вие, Устинија Игнијатиевна, бевте полуписмени. Колосково: Јас бев. . . но сега станав. Калинкин: Тешко е по пошта, нели? Колосково: Тоа зависи од тоа како ќе избере. Калинкин: Другарот Самсонов секогаш ми го вели истото - тој мора да научи. Но, јас не одам таму. Кога ќе завршам со предавање на вишок пченица, ќе станам студент. Колосково (/ • ^de ^: Купете ја и вашата торба. Во нашата соработка има и сини со петли. Калинкин: Како се снајдовте со жетвата на Устинија Игнатиевна? Колоскова (вади обложена крпа, ја прави и изгледа одлично) ): Не полошо од вас мажите. Еве го златото од колхоз. Сите житарки се исти, личат на јајца со јајца. Калинкин: Колку хектари добивате? Колосково: Но, вие?

Колоскова: Дали тие направија zaygxăwtavtutşsirqpeonmmlkejichagnfeicduclbaZmYeXuW? VUTS Николо: Тие го обесија. Тој седи со марамче на тракторот и пуши, а искршените автомобили покрај него горко плачат. Калинкин: Но, кој друг висеа од нашиот? Никола: Тие го именуваа пијаниот со големо шише. Онаа скитничка Матриона беше опишана како продажба на гуска на пазар за време на сеидба. Значи. . (застанува). . на тебе малку. Водата тече во потокот, а вие некако комично се враќате и велите: „Каков шум се слуша таму и дали ми пречи да размислувам за сеидба?“ Колинкин (осигурувач): Немаат ништо подобро. Тага на другарот Самсонов.

Колосково: Не можам повеќе да бидам среќен. Плочка Примазикс добиваме - и веднаш на министерството. Ах, каков празник ќе биде во колхоз! Калинкин: И за кои нивни посебни заслуги? Па, ние работевме доволно напорно. Милованов: Знамето на министерството, другар Калинкин, беше во твоите раце, но ти го остави сам. Калнкин: Лек треба да го разберам ова? Милованов: Еве, во весникот пишува детално, Цетјти внимателен! (// дај проклето) Водата, запирање вода пред летниот и летниот талог има големо значење во нашите кругови. Светот добро го разбра тоа. Предлогот на вашата внука темелно се испитува. Не само „Сталинет“, туку и многу колхози го добија овој скапоцен предлог, па дури и овој предлог на Анија, извинете, предлогот на Анија Никитицин, ви падна за прв пат во рацете. Калнкин: Не одбив. о .Мловонов: Не одбивте? Не се сомневам. Но, како што би рекле, се измамивте. Ново, живо дело, ново растение не ви помогна од се срце. "Па, не можевме да го ризикуваме успехот на целото домаќинство заради нејзиниот предлог. Добро се снајдовме и без нив. Милованов: Но, можеше да биде уште подобро. Калнкин: Јас работам само со сигурност. Милованов: значи според поговорката: "полека но сигурно\". Калинкин: Инсеминацијата беше пред мојот нос. 36