Сведоци сме на бавна и постепена замена на романскиот јазик од рускиот јазик Молдавија
Руски говорници кои, веќе некое време, започнаа да се појавуваат во одредени програми на романски јазик, се чинеше дека првично беа интересно откритие, земени од украинскиот модел на двојазичност во кој украинскиот јазик служеше како основен јазик и рускиот јазик се толерираше во одредени околности. Промовираната идеја беше насочена, особено, кон градење мостови помеѓу коментатори и противници кои инаку немаа да имаат можност да се сретнат во живо. Таквиот пристап беше донекаде легитимиран со акредитацијата на принципот на мултикултурализам што се залага за воспоставување јазични „саксии“, поаѓајќи од хипотезата дека сите етнички групи кои живеат, ќе бидат подготвени да толерираат и слушаат слободно.
Ситуацијата е исто така непријатна од причина што секоја интервенција може да се категоризира како брутален напад врз слободата на луѓето да ги искажат своите ставови што новите телевизии тврдат дека ги гарантираат. Коментаторите поканети на емисиите не се осмелуваат да бојкотираат или укоруваат ништо на овие телевизии, бидејќи тие станаа зависни од поканите добиени од модераторите и прифаќаат кој било формат на емисијата, без оглед на говорот на јазикот. За жал, нашите коментатори повеќе не ги замислуваат своите животи надвор од сетот и станаа крајно податливи, што е потврдено во случајот на говорен јазик.
Под овие услови, единствената институција што може да ја поправи ситуацијата е државата. Поконкретно, овие треба да бидат партиите во Алијансата, кои одамна требаше да ни ги претстават принципите за унапредување на државниот јазик во Република Молдавија. За жал, овие „демократи садеа“ доцнат во тоа.
Корнел Сиуреа (фото)