Збор во одбрана
Зборот за одбрана Зошто понекогаш мислам дури и шест невозможни работи пред појадокот? БЕЛА КРАЛИЦА, Алиса во огледало Ова е приказна за петте години што ги поминавме јас и моето семејство на грчкиот остров Крф. Отпрвин имав намера да направам малку носталгична приказна за природната историја на овој остров, но направив голема грешка што го запознав моето семејство на првите страници од книгата. Веднаш штом се виде на хартија, тој започна да се населува и да ги повикува гостите да ги споделат поглавјата со нив. Само со голема тешкотија и безброј трикови успеав да запомнам неколку страници тука и таму што можев да ги посветам исклучиво на животните. На следните страници се обидов да скицирам точен и неисцврстен портрет на моето семејство; нејзините членови се појавуваат како што ги видов. За да објаснам некои од нивните по curубопитни подвизи, сметам дека е потребно да ве известам дека, додека живееше на Крф, целото семејство беше сè уште младо: најстариот Лери, имаше дваесет и три години; Лесли, деветнаесет; Марго, осумнаесет; додека јас, најмладиот, бев на нежна и импресивна десетгодишна возраст. Никогаш не бев премногу сигурна за возраста на мајка ми, од едноставна причина 7
Г ЕРАЛД ДУРЕЛ Патувањето во Крф беше како да живеете во една од најживописните и најшарени стрипови. Целата атмосфера и привлечност на местото беа, мислам, совршено сумирани во морската карта што ја имаме, каде детално се претставени островот и соседното крајбрежје. На крајот е мала прибелешка, имено: Внимание! Светилниците што укажуваат на бреговите на песок често се раселени, морнарите се предупредуваат внимателно да се движат по овој брег.
ПРВ ДЕЛ Без сомнение е задоволство во лудилото, што го знаат само будалите. ДРИДЕН, Миграцијата на шпанскиот монах јули беше изгаснат како свеќа од гризе ветрот што најавуваше оловно августовско небо. Падна остар, лут дожд, вртејќи се во нетранспарентни, сиви слоеви додека дуваше ветерот. Покрај брегот на Бурнмаут, колибите на плажата свртеа голи дрвени лица кон сиво-зеленото море, оковани од пената што скокаше нетрпеливо на бетонската брана на брегот. Галебите беа превртени во градот и сега лебдеа со раширени крилја над покривите и тагуваа бедно. Тоа беше време направено за да се тестира трпеливоста на сите. Земено во група, моето семејство не понуди многу привлечен поглед тоа попладне, бидејќи времето го донесе со себе вообичаениот опсег на болести на кои бевме склони. Јас, кој седев на подот и ја обележував својата колекција школки, донесов кашлица, истурајќи ја во черепот како цемент, па бев принуден да дишам со отворена уста. Мојот брат Лесли, сквотирајќи мрачно и мрачно крај огнот, му ја разгоре внатрешноста на ушите, правејќи ги да крварат малку, но упорно. На сестра ми 11