Квербет од сите омилени книги - Моја Франција
Дали имате совет за книга? Какви одлични книги и писатели знаете од Франција? Ме прашуваат тоа повторно и повторно. Секогаш сум прилично неодлучен кој е еден од моите омилени во моментот - не е еден од насловите што неодамна уживав да ги читам, но секогаш сакам да го земам на мојата рака.
Моите омилени наслови: тотално субјективен избор. Што е со момците? Кои француски автори или наслови уживате да ги читате? Се радувам на вашите совети и коментари!
Моите омилени наслови од А-З: избор
Ајар, Емил (Ромен Гери): Сè уште имате живот *
Мадам Роза, стара и кружна, се грижи за децата на проститутки во едно париско предградие. Мохамед, познат како „Момо“, е особено близок на нејзиното срце. Со цел да го „дои“ што е можно подолго, таа се преправа дека е помлад. Но, тогаш Момо забележува дека тој веќе има 14 години - и неговиот татко доаѓа да го посети ... Делото, кое денес изгледа како политички прекрасно неточно, го доби наградата Гонкур и беше снимено во 1977 година под „La vie devant soi“.
Барбари, Муриел: Последниот деликатес * (Уне Гурмандис) *
Пјер Артенс е гастрономски критичар, се гледа себеси како „господар и господар на најважните трпези во Франција“, секогаш барајќи нови задоволства и вкусови, а сепак и покрај сите сензуални впечатоци: незадоволни. Кога неговиот лекар му рече дека има само 48 часа живот - црниот дроб и жолчката се здрави, но срцето не е доволно - тој тргна на пат низ минатото.
Она што го придвижува е потрагата по изворот на неговата внатрешна празнина - и изгубениот вкус на детството од домашната кујна на неговата баба. И додека Пјер патува низ спомените и емотивните светови, неговите колеги човечки суштества наизменично го кажуваат своето мислење: неговите деца Лора и Jeanан, кои беа гладни за искра loveубов од него, неговата сопруга Ана, која го сака самоизмачувајќи, консиержот и претпоставените пријатели.
Накратко: необично читање за гурманите, горко-слатко, поетско и зафатено напишано дека не можам да го спуштам тенкиот роман до последниот залак, извинете, последната реченица. Исто така вреди да се прочита: Елеганцијата на ежот *.
Бауби, Jeanан-Доминик: terвоно од пеперутка и нуркање
Длабоко ме вознемири овој извештај за умирање - напишан од човек кој, 43 години и главен уредник на француски „Ел“, е сосема неочекувано растргнат од животот од заклучениот синдром и кој мина 15 месеци од неговиот роман со трепнување на левиот очен капак диктиран.
Бодлер, Шарл: Цветовите на злото * (Les Fleurs du Mal *)
Внатрешната празнина на жителот на градот во поезијата - кога томот првпат се појави во 1857 година, Бодлер беше осуден за кршење на јавниот морал. Велтчмерц и меланхолија, заробени со зборови.
Бовоар, Симоне де: Мемоари на ќерка од добро семејство *
Една од најсјајните жени на векот ја раскажува приказната за нејзината младост до нејзината средба со Jeanан-Пол Сартр со апсолутна искреност. Ми се виде неверојатно возбудливо да прочитам како се ослободив од магијата на конвенционалните начини на размислување и живеење дома и се најдов себеси.
Фредерик Бигбедер, П.remier bilan après l’apocalypse*
Кои 100 книги го преживеаја крајот на светот! Во својот манифест, поранешниот париски писател, кој со Скандалозен роман 39,90 Најпродаван автор во 2001 година, неговите 100 омилени наслови на 20 век.
Ками, Алберт: Егзилот и империјата * (L’Exil et le Royaume *)
Донекаде незгодниот наслов дава малку идеја за прекрасните раскази што ги добива бендот. Нивната заедничка тема: затворање на луѓе во погрешно и тесно опкружување, општество со конвенции и норми што главниот лик не ги споделува. И пронајдете го нејзиното сопствено „кралство“, состојбата на задоволство во слободата и знаењето - особено добро раскажана во „Пре Adубницата“.
Шариер, Анри: Папилон *
Автобиографскиот роман, кој ги меша фактите и измисленоста, е неверојатно возбудлив и реален. Од безбеден крекер до најпродаван автор: каква кариера!
Шалета, Ноеле: Афионката *
Прекрасна приказна на табу-тема: loveубов во старост. Понекогаш иронична, понекогаш смешна, но секогаш полна со чувствителност и деликатес, приказната раскажува како една стара дама ја запознава својата прва голема loveубов, сликарот Феликс, кој е десет години постар од неа ...
Чатам, Максим: Пентаграм *
Овој возбудлив трилер ќе ве плени до последната страница!
Дабит, Евгениј: Хотел ду Норд *
Затоа што кога читам, веднаш сум во Париз. Многу убаво почитување на истоимениот хотел на каналот Сен Мартин. Го сакам ова место на истокот од Париз! Има неколку впечатоци овде.
Делерм, Филип: La première gorgée de bière *
Тесен волумен за малите радости во животот. Првата голтка пиво, првата топлина по зимата што ве искушува да на крајот на краиштата можеби ручате надвор. Чиста трогателна приказна, напишана на лесен јазик - а сепак полна со aperçus, внимателно набудување и длабоки мисли. Може веднаш да започнам да читам и малку да сонувам каков би бил животот ако ...
Дезарта, Агнес: Моето гладно срце * (Мангез-мои *)
Миријам е на раскрсницата од нејзиниот живот, уморна од тоа секогаш да се лаже себеси, уморна од тоа да биде секогаш жртва, да мора да се преправа дека мора да глуми мајчинска убов таму каде што има само внатрешна празнина. Само со својот ресторан „Чез Мои“ се наоѓа себеси - и нова loveубов.
Со „Мангез-мои“, Ањес Десарт, родена во 1966 година, ги спаси погрешните пресврти, тешкотии и успеси на патот кон самооткривање во парабола што вреди да се прочита од првиот до последниот збор - долга 280 страници.
Djијан, Филип: Бети Блу - 37,2 ° наутро *
Неверојатно драматична loveубовна приказна, уште поубава во книгата отколку во филмот!
Дума, Александар: Грофот на Монте Христо *
Суперхерој кој и покрај неговите извонредни способности, не е во можност да ја врати својата голема loveубов - класиката и денес е врвна. А, јазикот ... безвременски прекрасен.
Фенкинос, Давид: најголем претпоставен удар на среќата *
Приказната за голема loveубов чија среќа Клер и Jeanан-quesак ја сфаќаат само кога ќе и дојде крајот. Одлично читано, смешно и иронично, полно со длабочина и хумор.
Галеј, Клоди: Сурфаниот бран *
Ла Хаг на северо-запад од Нормандија: Ветерот понекогаш дува толку силно што ги искинува крилјата на пеперутките, велат мештаните. Тие овде живеат во изолација. Сè додека еден ден не се појави Ламберт за да реши мистериозна смрт. Трезвено напишан роман, но сепак неверојатно зафатен!
Грут, Беноите: сол на нашата кожа *
Сензуална loveубовна приказна со книжевно ниво - снимена стана бестселер ширум светот.
Мартин ду Гард, Роџер: Тибо *
Двајца неразлични браќа во пресрет на Гранде Гере, Првата светска војна во Франција. Домот на нејзините родители: конзервативен и католички. Вашата судбина: пат низ пеколот. Со делото, кое е малку сакано во Франција, лауреатот на Нобеловата награда напиша епохална лебедова песна за буржоаската ера што ќе ве вовлече во заплетот одблизу и интензивно. И покрај наративниот стил, кој повеќе се вклопува во 19 век.
Омилен автор: Лоран Гауде
До неодамна беше Лоран Гауде за мене едвај пријател. Но, тогаш влегов Ле Авр во одличната книжарница Ла Галерн неговиот роман Ураган * влезете меѓу прстите, шмркавте во кафе-книжарницата и завршивте со читање истата вечер.
Во окото на невремето: Ураган *
Заплетот се раскажува брзо и само фолија за неговото неверојатно зафаќање, трогателен екскурс до Кондитио Хумана: Кога ураганот брза кон Newу Орлеанс, луѓето бегаат од градот. Другите остануваат и доживуваат незамислива катастрофа.
Гауде раскажува за нив на таков зафатен, драматичен и човечки начин што буквално ги проголтав 188-те страници на романот и ги видов ликовите пред мене лично. 100-годишната црна Josephозефин Линколн Стилсон кој колективни спомени на нивните луѓе кои осуденик Бакли, кој ја користи катастрофата за да избега од затвор заедно со затворениците и да се шета по напуштените улици, Свештеник кој ја разбира природната катастрофа како духовен тест.
И, тука е Роуз, која го воспитува својот син сам, и Кијану Барнс, таа Пекол на нафтените платформи избегал и бара роза во Newу Орлеанс што не може да ја заборави ... не знаејќи дека тој е татко на нејзиниот син.
Античка игра со интриги: Истурете кортеж со сеул *
Леле, како можеш така да пишуваш! Толку интензивно, толку блиску ... и со толку едноставни зборови. Затоа, кога повторно го прочитав името Гауде на презентациска маса, го зедов храбро: Истурете кортеж со сеул * беше името на ова дело на Французите, родени на 6 јули 1972 година во Париз, на германски јазик како: „Последен конвој“.
Почнав да читам возбудено. И беше иритиран. За наративните нивоа што се распространети на повеќе карактери. Од местото на дејствието во антиката, во Мала Азија, Македонија, Персија, Индија. Но, тогаш ме привлече заплетот и овде, во тоа Интриги на моќ, дијалогот на Дриптреис, кој го води по смртта на Александар Велики и и помага конечно да избега од стегите на „Империјата“.
Семејна сага за Мецоџорно: Le soleil des Scorta * (Сонцето на Скортата *)
Следниот ден се вратив во библиотеката Галерн и купив Le soleil des Scorta * (Сонцето на Скортата *). Тоа беше убава грешка. Затоа што не можев да ја спуштам оваа книга. Часовите поминаа, ноќта попушти утрото, страница по страница беше проголтана ... од оваа Семејна сага, оние на јужниот италијански рок трн дес Гаргано претстави.
Таму Скортата живее - срамно - во едно село. Генерација по генерација се борат за опстанок се додека главниот лик не стапне на сцената, не се одмазди, не стане богат граѓанин ... и ја сврти судбината на семејството преку зделка со црквата.
Од каде ја има оваа имагинација овој човек? Иако не сум обожавател на семејни саги, бев фасциниран од овој роман. Како и милиони други читатели сега. „Сонцето на Скорта“ беше наградена со најважната книжевна награда на Франција, Наградата Гонкур, во 2004 година и беше број 1 на листата на бестселери со недели.
Големото прашање
Три различни епохи, три различни места, а сепак иста тема: луѓе кои се борат против својата судбина. Но, на крајот никој не може да му избега ... Неговите дела се појавуваат во оригиналот на Глуми Суд, во германски превод dtv.