Повеќе безобразно од адвокат - убиство и совет - нуркачи со бисери

Дома
Блог
Прегледи за печатот
Книги
кино
списание
архива
Билтен

Рекламирање во бисер нуркач:
Тука ќе ги најдете сите информации за нашите формати и цени за рекламирање

Книжевна критика на Перлентаучер на Интернет: иницирана од Волфрам Шуте. Со прилози на Зиглинде Гајзел, Јан Флек и други
Даниеле Дел'Агли: Бунт во привремената област: молба за ослободување на прашањето за евтаназија од канџите на политиката и со тоа елитите за асоцијација на пактот
Дебата за монотеизам во Перлентаучер: иницирана од Јан Асман. Со придонес на Клаус Милер, Питер Слотердијк и други
Дебата за обрежување: кај бисерни нуркачи и во други медиуми
Дебата „Исламот во Европа“: Со придонес на Паскал Брукнер, Јан Бурума, Некла Келек, Ларс Густафсон, Адам Крземински, Басам Тиби и други.
Спор за данската карикатура: Европски преглед на печатот
Афера Валсер: Спорот околу романот на Мартин Валсер „Смрт на критичар“
11 септември: Преглед на печатот
Паѓачки лисја: На позицијата на страниците со одлики денес

Гац Али
Илја Браун
Паскал Брукнер
Тиери Шервел
Текла Даненберг
Даниеле Дел'Агли
Лукас Форстер
Томас Грох
Андре Глуксман
Јирген Хабермас
Некла Келек
Георг Клајн
Екехард Кнорер
Мари Луиз Нот
Волфганг Краушар
Матијас Кунцел
Ева Квисторп
Ања Зелигер
Волфганг Улрих
Мартин Вогел
Арно Видман
Ридигер Вишенбарт

Убиство и совети

Поразумен од адвокат

Колоната за криминал. Од Екхехард Кнорер

Не е често тоа раскажувач од прво лице суштински делови на вработените во романот накратко и скратено се претставува, па затоа велиме, ослободени од овој напор, ви благодарам и цитирам многу едноставно: "Човеку, можеби бевме тим. Еден скокач од Источен Тексас, црн педер, поранешна кралица на сладок компир, висок скоро два метра професионален убиец во пензија и поранешен пастор со прекумерна тежина и црвенокосно отровно џуџе. Единствено што сега ни недостасуваше беа неколку дилери на користени автомобили, мајмун и мелница за органи “. Оној што зборува тука е ова Банкер, неговото име е Хап Колинс и тој е еден, поточно пацифистичката половина на чудатото херојско дуо на eо Р.Лендсдејл, а другата, бескрупулозната половина е црн геј ветеран од Виетнам, Леонард Пајн.

Сè започнува со тоа што Хап Колинс се в inубува во Брет, умира црвенокоса поранешна кралица на сладок компир, чија ќерка започна кариера како проститутка. Тили - ќерката - влезе во лоша, ако не и најлоша компанија од која повеќе не може да се ослободува сама. Брет, Хап и Леонард дознаваат за тоа од чудно дуо, избеган дел од најлошото општество, на кое му припаѓа црвенокосо џуџе. Брет сега ја замолува Хап да и помогне да ја ослободи Тили. Леонард повторно не може да го остави Хап да застане во такви ситуации. Така, тие одат од источен Тексас до Оклахома, на местото наречено Хути Хут, и таму се среќаваат зла змија макро раса, но не и на ќерката на Брет. Избувна расправија, Леонард пука во макро за нокшир, тие го грабнуваат нискиот раст и го добиваат бакшишот за да ја побараат ќерката во една од најпознатите бездна криминалци од другата страна на границата со Мексико - тоа е моментот кога ќе го направам тоа -Нараторот Хап дава самоопис на турнејата група цитирана погоре.

Не се заплетите за кои ги читате романите на eо Лансдејл, туку „пасусите“; Ова не е првенствено за порнографски, туку за извонредни примери на јазичен драстизам. Се распрснува во овој роман, и онака во невообичаените сцени на насилство, но ниту јазикот на Лансдејл не е облечен во фини конец. Тоа важи за опишување на среќата („Изгледаше среќно како исправена опашка“) и пост-коитално утринско блуз („Логично, кога будилникот тресне следното утро во осум, се чувствував како шест килограми слаби гомна што минуваат низ гуска, а потоа беше измиена над копно од поплава “), за размена на зборови ("Ти мрзоволен венкер навистина ме налути") и за пукотници („Во истиот момент, човек што стоеше подалеку и не беше толку блескав како другите, или престана да го прави она што го прави - повлече пиштол и пукаше побрзо отколку што зајакот може да тресне“).

Накратко: Јазик Лансдалес - превод на Ричард Беценбихлер, кој не мора да му завидува на оваа задача, навистина одличен од долните делови на англиски на германски - извршена нужда, копирана и обезглавена во сите ситуации, секогаш инвентивен, никогаш во загуба за оригинална споредба, но концентриран на секс и насилство на некако монотематски начин. И насилство. И секс. Сето ова е малку (или повеќе од малку) пубертетско, но никогаш не станува цинично. Бидејќи двајцата протагонисти имаат свои срца на вистинското место. Како и да е, Хап е мироубив, иако овој пат не може да не помогне, туку застрела неколку навистина одвратни момци. Дури и Леонард, геј црнец кој го прави она што некогаш мора да го направи и еден црн геј, излегува дека е добродушен и animalубител на животни и покрај сите неред и дури усвојува еден во текот на романот сериозно трауматизиран армадило по име Боб. Се разбира, ова е и останува силен материјал и со тоа се насочува кон прилично тесен сегмент од читателската публика од средната класа. За сите убители на напредниот драстичен „Rumble Tumble“ е директен хит.

Кристоф Лајбовиц е, како што вели насловот, застапник на партали - но во вистината побезобразен од адвокатот. Како јавен бранител, тој редовно седи само на мачката на правниот систем и треба да гледа како другите се збогатуваат и слават. И тоа со методи што имаат заедничко само со законот и редот дека тие се појавуваат во нив, се разбира дека се многу казниви. И не затоа што се подобри, туку затоа што имаа подобри можности за почеток во различните аристократски пирамиди на францускиот социјален и правен систем. Така, Лајбовиц ја извршува лошо платената валкана работа, само на пример, мора да се надева дека нема да ги симне од работа своите нови клиенти, затоа што тогаш нема да може ниту да ја наплати адвокатската сума од 300 евра. (Се чини сосема јасно што следи од ова за уапсените.)

Но, тогаш Лајбовиц добива понуда што тешко може да ја одбие. Тој би требало да заработи милиони со навистина искривена работа во која му помага на еден затвореник да избега. Функционира. И така седи Самиот Лајбовиц во затвор. Романот започнува со оваа ситуација и адвокатот на партали тоа сам го раскажува.Така можеме да се запознаеме со него, со него и со неговото само-негодување. Тој во никој случај не ги презира оние што го кршат законот со таков паричен успех. Наместо тоа, тој се презира себеси затоа што, иако не му недостасува бескрупулозност, не успеа да стигне толку далеку. Но, сега тој се радува на славна иднина, парите чекаат на неговата сметка, тој само треба некако да излезе од затворот во кој му донесе добро платениот Пуч за ослободување.

Ханелор Кајре, која со овој роман ја книжевно деби е многу запознаен со сценографијата што ја опишува. Таа самата работи како јавен бранител во Париз, па дури и во брзата карикатура што ја црта книгата, деталите земени од животот на институцијата не можат да бидат погрешно разбрани. Таа веднаш најде јазик за парталците на нараторите од прво лице, кои на крајот не може целосно да се негира сочувството, краток стил на нотација - преведен на германски од Стефан Линстер - од кој лесно може да се прочита самобендисаноста на Лајбовиц. Таа се однесува како што треба за една Французинка малку висока литература со читање на „Образованието за емоциите“ на Лајбовиц Флоберт - и неговиот брат, албански затвор Достом, го прераскажува.

„Адвокатот на партали“ е а лоша книга, смешно и прецизно. Следуваат уште три романи за анти-херојот Лајбовиц, од кои едниот е веќе објавен во Франција. Може само да се надеваме дека тие исто така можат да се читаат на германски јазик.

Eо Р. Лансдејл: татнеж. Роман Превод на Ричард Беценбихлер. Издавачка куќа „Шајол“. Берлин 2007 година. 224 страници. 12,90 евра

Ханелор Кајер: Адвокат на партали. Роман Превод на Стефан Линстер. Унионверлаг. Цирих 2007. 149 страници. 12,90 евра. ()