Служба за итни случаи за прва помош во и околу аптеката; АДХОК ФАРМАЦИЈА
Кога ќе стигне до автомобилот, Сара гледа млада жена на возачкото седиште: таа е во бесознание, има лацерација на главата и не реагира на говорот на Сара. Фармацевтот паничи бидејќи нема никој на повидок што може да и помогне да ја ослободи жената. Во главата на Сара владее хаос: Како беше тоа? Обезбедете го местото на несреќата, повикајте итен случај и потоа помогнете? Или е обратно? Таа конечно одлучи прво да повика брза помош бидејќи ситуацијата е многу акутна. Откако е известен докторот за итни случаи, таа се обидува повторно да разговара со жената: одеднаш ги отвори очите. Сара е олеснета.
„Можеш ли да се помрднеш?“, Ја прашува Сара обидувајќи се да ја стави под своја контрола нејзината првична паника. Се чини дека младата жена е дезориентирана, но на прашањето на Сара одговара со мало кимање со главата. Потоа, таа гримаса од болка и ја зграпчува главата. „Не грижи се, брзата помош е на пат“, вели Сара, обидувајќи се да ја смири. Набргу потоа таа ја слуша сирената. Кога ќе пристигне брзата помош и Сара ја опиша ситуацијата, таа се повлече од ситуацијата за да им остави простор на помагачите.
Откако болничарите го ослободија возачот од автомобилот, еден од нив доаѓа кај Сара. „Добро е што беа таму за да помогнат“, објаснува тој. Веројатно се закочила во влажното време и ја потценила брзината. Освен пристоен потрес на мозокот и неколку полесни рани, сепак, таа добро се чувствува според околностите. На Сара и е олеснето, на крајот на краиштата, никој друг немаше да помогне. Кога младата жена е турната во брзата помош, таа и се заблагодарува на Сара: „Ви благодарам што бевте таму толку брзо“, вели таа. „Comeе дојдам повторно следната недела за навистина да ти се заблагодарам.“ Но, Сара го одмавнува: „О, тоа се подразбира.“ Помошта од аптеката често го надминува размавта на службата за итни случаи.