Вошки и болви (Панциатантра) - ПРАВНИ
Обичен крал имаше прекрасен кревет. Застана меѓу две многу бели ќебиња, вошката наречена Поместете се полека. Livedивееше во мир цицајќи ја крвта на кралот. Еден ден, талкајќи напред и назад, на тој кревет паднала болва, која тој ја нарекол оган на устата. Кога го виде, вошките исплашено рекоа:
- Еј, оган на устата, од каде си? Ова место не е за вас. Направете добро и ве носете веднаш додека некој не дознае!
„Господине“, одговори тој, „не е соодветно да се зборува на овој начин дури и со лош човек кога ќе пристигне како гостин во нечија куќа“. Само вели:
„Дојди, дојди, одмори се, еве еден стол, зошто изгледаш толку ретко? Кои се новостите? Вие сте многу слаб. Како си? Драго ми е што те гледам “. Така треба секогаш да се однесуваат добрите, дури и кон понизните, кога ќе дојдат во нивната куќа. Ова е должност на господарите на куќата; оние што ги познаваат обичаите велат за тоа дека е лесен и дека води кон рајот. (253)
Покрај тоа, јас цицав секаков вид крв од секакви луѓе; но поради лошата храна беше или луто, или горко, или топло, или кисело по вкус; Никогаш не сум пробал слатка крв. Затоа, ако сакате да ми направите лошо, би сакал да имам среќа да ја пробам со јазик крвта на телото на овој крал. Таа мора да биде вкусна, благодарение на слатката храна што се состои од пијалоци и сосови и цицани и лижени јадења. Само вели:
Задоволството што го дава јазикот е исто како просјакот, како и за кралот. Само таа се смета за сè што може да биде подобро; луѓето се борат за тоа. (254)
Да немаше ништо на светот што му се допаѓаше на јазикот, никој немаше да биде слуга на никого, ниту ќе се обеси на никого. (255)
Ако смртникот кажува лаги, ако му служи на некој што не заслужува да му служи, ако замине во туѓа земја: сето тоа го прави за утробата. (256)
Затоа треба да ме нахраниш, бидејќи пристигнав како гостин во твојата куќа и мојот глад ме мачи. Не е само ти да се храниш со крвта на кралот. Слушајќи го ова, Движи се полека рече:
- Болва, ја цицам крвта на кралот кога спие; но вие сте Устата на огнот, како што сте добро наречени и немирни. Затоа, ако сакате да пиете крв со мене, можете да останете и да вкусите вкусна крв.
„Господине“, одговори болвата, „ќе направам“. Јас нема да цицам додека прво не ја пробате крвта на кралот; ако некогаш повторно го пробам, тогаш клетвата на Господарот на боговите ќе падне врз мојата глава. Додека тие разговараа едни со други, кралот влезе во кревет и легна. Тогаш болвата, нетрпелива и водена од алчност, го гризнува пред да заспие. Добро рече кој рече:
Карактерот не се менува со товар; како што се загрева водата, повторно се лади. (257)
Дури и ако огнот беше студен и месечината гореше, карактерот на смртниците во овој свет не можеше да се промени. (258)
Тогаш кралот скокнал од креветот, како да бил прободен од игла.
„Еј“, викна тој, „во ќебето мора да има болва или вошки што ме гризна! Тогаш келнерите што беа таму веднаш го зедоа ќебето и детално го прегледаа. Помеѓу нив, болвите, спринтејќи се како да беа, се снајдоа до работ на креветот; но полека, кое беше скриено во наборот на крпата, беше откриено и убиено.
„Не е потребно хостирање“ итн. Разбирање на ова, мора да го убиете. Во спротивно тој ќе те убие. Само вели:
Оној што ги остава своите пријатели и прави пријатели меѓу странци, тој ја привлекува својата смрт, како кралот Какуддрума. (259)
- Како е тоа? - праша Пингалака. Другата приказна:
* Панциатантра (Петте книги на мудроста) е извонреден текст и богат со сомнителни правила.