Арно Делаланд Заговор Данте
- Genанр: Трилер
- Тема: сериски престапник
- Тема: секти и ритуали
- Регион: Франција
- Период: 1701 - 1800 година
- Категорија: Роман
Објавено: јануари 2007 година
- Париз: Грасет, 2006 година, наслов: „Le piège de Dante“, оригинален јазик
- Бергиш Гладбах: Издание Либе, 2007 година, страници: 510, превод: Торстен Шмит и Барбара Шаден
Рејтинг на каучот:
Оценка на читателот
За да оцените, само кликнете на колоната.
- 0,0 од 100 "> Тековна оценка 0,0 од 100
- 1
- 2
- 3
- 4-ти
- 5
- 6-ти
- 7-ми
- 8-ми
- 9
- 10
- 11
- 12-ти
- 13-ти
- 14-ти
- 15-ти
- 16
- 17-ти
- 18-ти
- 19-ти
- 20-ти
- 21-ви
- 22-ри
- 23
- 24
- 25-ти
- 26-ти
- 27
- 28
- 29
- 30-ти
- 31
- 32
- 33
- 34
- 35
- 36
- 37
- 38
- 39
- 40
- 41
- 42
- 43
- 44
- 45
- 46
- 47
- 48
- 49
- 50
- 51
- 52
- 53
- 54
- 55
- 56
- 57
- 58
- 59
- 60
- 61
- 62
- 63
- 64
- 65
- 66
- 67
- 68
- 69
- 70
- 71
- 72
- 73
- 74
- 75
- 76
- 77
- 78
- 79
- 80
- 81
- 82
- 83
- 84
- 85
- 86
- 87
- 88
- 89
- 90
- 91
- 92
- 93
- 94
- 95
- 96
- 97
- 98
- 99
- 100
Генијален, како и крајно комплициран
Преглед на книга од Волфганг Венингер, септември 2007 година
Во 1321 година, Данте Алигиери сигурно никогаш не сонувал дека дел од неговото епско ремек-дело „Комедија“, попознат уште од Бокачо како „Дивина Комедија - Божествената комедија“, ќе послужи како основа за еден венецијански историски трилер од францускиот писател скоро седумстотини години подоцна Арнаулд Делаланд се рециклира.
Од 3 пати 33 Канти (и пролог) на првата книга „Пекол“, авторот, кој исто така ни е познат уште од „Наследството на Монт Сен Мишел“, трнеше опус долг 510 страници, што го напиша во деветте пеколни кругови и 27-ми Подели скандирања за да биде близу до моделот во структурата.
Во своето примерно дело, Данте патува под водство на римскиот поет Виргилиј низ пеколите, каде што грешниците го искупуваат вишокот, злото и предавството и бегаат на кожата на сатаната повторно во светот на светлата.
Скоро четиристотини години подоцна, Пјетро Вираволта, познат како „Црна орхидеја“, издржуваше доживотен затвор во водечките комори на Венеција затоа што, како iaакомо comироламо Казанова, кој исто така беше затворен, не можеше да ги држи рацете од странци. Откако актерот Марчело Торетоне беше спектакуларно убиен во Театро Сан Лука и неговиот исповедник Косимо Кафели почина под мистериозни околности, Вираволта, кој претходно работел како таен агент за Доџ, повторно се активира и треба да ги расчисти настаните. Но, сите луѓе со кои разговара Jamesејмс Бонд од лагуните наскоро го благословуваат она што следува на најбрутален начин.
На Вираволта наскоро му стана јасно едно нешто: неговиот противник е вистински ѓавол - Ил Диаволо - и тој не само што убива, туку сака да добие моќ над Венеција. и само еден може да го запре - црната орхидеја Пјетро Вираволта.
Она што веднаш се забележува при читањето на оваа книга: Делаланд е мајстор за истражување. Деталите за животот во Венеција во 18 век и литературните цитати од најважната поезија во италијанската литература што течат меѓу поединечните редови на романот, ќе дадат историски список. Меѓутоа, во меѓусебната реалност, станува значително поважна и се прави „Заговорот на Данте“, што Торстен Шмит и Барбара Шаден го преведоа од француски, во помалку течна авантура за читање. Со сета почит кон прецизно прецизното дело на авторот, помалку сеопфатната презентација ќе беше малку повеќе.
Покрај тоа, заплетот, иако генијален, е крајно комплициран, координиран со скандирањата на Данте, и токму поради оваа причина, потребно е многу размислување од читателот. Ако овде очекувате само брз, историски спектакл на злосторства, дури и не треба да посегнувате по оваа книга.
Делаланд, исто така, користи бројни процути на јазикот и се обидува да создаде атмосфера што ќе ја правда Венеција од 1756 година, со цел да го демонстрира животот на подоброто општество во градот на лагуната, среде маскирање и екстравагантен начин на живот. Нормалните, работни луѓе во голема мера не се споменуваат овде, но високото општество ги игра своите бизарни игри помеѓу зависноста од задоволство и смртта.
Задолжителниот истражител Вираволта е опишан како симпатичен воин кој се откажал од претходниот афинитет да се најде под здолништата на жените од loveубов кон мажена жена и сега е растргнат помеѓу неговата задача и копнежот по прегратките на најблиските кој, уште полошо, е оженет со еден од заговорниците. Сите други ликови околу Вираволта се деградирани на статисти, дури и Ил Диаволо добива само умерена можност да ги изврши своите злосторства.
За жал, заплетот јасно паѓа меѓу сите историски и литературни пасуси. И покрај сложениот заплет и стилски соодветниот стил на пишување, може да се биде само делумно задоволен со новата книга на Арнаулд Делаланд. „Заговорот Данте“ го предизвикува читателот далеку над просекот. Во исто време, сепак, резолуцијата на романот не може да биде во чекор со даденото тврдење. Она што авторот го градеше долго и широко, пропаѓа на крајот во кратки секвенци без да може да му понуди на читателот изненадувачко аха искуство.