Gирка, пресуда на - I ZR 12103 - openJur
По жалбата на обвинетиот, пресудата на 2. цивилен сенат на Вишиот регионален суд во Штутгарт од 10 април 2003 година е поништена.
'Sалбата на тужителот против пресудата на 3-тиот граѓански совет на регионалниот суд во Хајлброн на 10 октомври 2002 година е одбиена.
Тужителот мора да ги сноси трошоците за жалбената постапка.
Со закон.
Навреда
Обвинетиот е издавач на рекламниот весник „Е.“ Во изданието на 6 февруари 2002 година, таа го објави следниов оглас за „Тенки капсули“:
Во овој момент има реклама.
Федералното здружение на потрошувачки центри и здруженија на потрошувачи на тужителот го сметаше за погрешно рекламирање и тврдеше дека тужениот престанува и се откажува бидејќи го крши Дел 3 UWG (стара верзија).
Окружниот суд го остави отворено дали жалбата е погрешна. Го отфрли тужбата со образложение дека тужениот, како компанија за печат, одговара само во случај на особено грубо и очигледно кршење што не е присутно тука. Побарувањето за притвор за ослободување исто така не е оправдано поради ризикот од прв пристап. Против обвинетиот сè уште не е донесена пресуда, врз основа на која тој мора да очекува дека огласот со објавената содржина е противконкурентен.
Во апелационата инстанца, тужителот побара на тужениот да му се наложи да се воздржи од објавување реклами како што е прикажано погоре во деловните зделки за конкурентни цели, во кои се тврди дека некој ќе може да постигне значителни резултати за краток временски период и на подолг рок се намалува без промена на навиките во исхраната и/или физичката активност.
Да се воздржат од поставување реклама за производ за слабеење "S. Slim капсули" под типографскиот наслов "Сензационално! Посни капсули против маснотии и дебелина:. Полесно од било кога!"
да го направам следново тврдење:
". Осигурува дека овие среќници можат да јадат онолку колку што сакаат и сè уште да не дебелеат. Бидејќи нивниот метаболизам ја согорува храната толку брзо што ниту едно парче торта нема време да се шири во форма на маснотија. Затоа, тие слабеат, дури и ако јадете нормално. Значи, никогаш нема да бидете гладни. Не треба да следите строга диета. Не е потребна гимнастика. Првиот производ за слабеење што ги носи резултатите што ги ветува. Околу 24 часа откако ќе започнете да го користите новиот „С. - Почнувајќи лек, вашиот организам почнува да ги раствора и лачи резервите на маснотии. Бидејќи вишокот калории не може да се претвори во маснотии, ќе изгубите тежина и сантиметри секој ден. Всушност работи толку брзо што можете да јадете се што сакате без да ги менувате навиките во исхраната. Логично слабеење без диета. Новиот „тенок метод на фаза S. се раствора 65 пати повеќе од сопствената тежина во маснотиите“.
и/или да покаже фотографија „пред“ и „после“ на жена ако придружниот текст вели: „Изгубив 25 килограми за само 6 недели - килограмите само се стопија. Тоа е многу лесно, во ниту еден момент дали се чувствувам гладен или уморен “.
Апелациониот суд го прифати тужбеното барање со главниот предлог.
Со жалбата по жалба одобрена од апелациониот суд, за која тужителот бара да биде одбиена, обвинетиот го продолжува своето барање насочено кон отфрлање на тужбеното барање.
причини
I. Апелациониот суд претпостави дека тужителот има право на наметнато судско ослободување согласно член 13 став 2 број 2 во врска со старите верзии на одделите 1 и 3 на UWG. Како оправдување, се наведува:
Објавувањето на огласот од страна на обвинетиот било незаконско, така што има забрана од гледна точка на ризик од повторување. Се жали на основната изјава за рекламирањето, дека едноставно со земање на рекламираниот производ без промена или ограничување на начинот на живот, може да се постигне значително и трајно намалување на телесната тежина, е во спротивност со сигурното научно знаење и затоа е погрешно Бидејќи ова е добро познато, антиконкурентната природа на ваквиот оглас мора да се наметне на добро информиран, умерено информиран уредник на реклами. Очигледно е дека производот за слабеење го нема опишаниот ефект. Ова не го исклучува фактот дека откривањето на супстанција со посакуван ефект во иднина не може да се исклучи. Меѓутоа, доколку се најде такво средство, тоа би било пријавено во сите медиуми, а не во реклама - нешто што уредникот не може да остане скриен од вид.
Покрај тоа, постои ризик од прв преглед од фактот дека обвинетиот, по поднесувањето на одлуките од Вишиот регионален суд во Карлсруе (пресуда од 23 октомври 2002 година - 6 У 74/02) и регионалниот суд во Баден-Баден (пресуда од 17 мај 2002 година - 4 О 21/02 KfH), што содржеше убедливи изјави во врска со поврзаноста на намалениот внес на храна и слабеењето, продолжи да го остварува правото да објавува вакви реклами во овој правен спор.
II. Appealалбата на обвинетиот е успешна. Тоа доведува до поништување на жалбената пресуда и отфрлање на жалбата на тужителот.
1. Апелациониот суд претпостави дека информациите во жалбениот оглас ја нарушиле забраната за погрешно рекламирање според § 5 UWG (стара верзија 3 § UWG). Тоа не открива правна грешка. Complaintалбата покрената од жалбата дека заклучокот на апелациониот суд дека рекламираниот производ нема својства на врзување на маснотии и горење на маснотии споменати во жалбата, бил направен во процедурална грешка, бил разгледан од Сенатот и се сметал дека не е одлучувачки; не е дадено оправдување (Дел 564 реченица 1 ЗПО).
2. Како и да е, жалбата успешно се спротивстави на претпоставката на апелациониот суд дека обвинетиот е должен да се воздржи од печатење на рекламата од гледна точка на ризик од повторување, бидејќи уредникот на огласот ќе треба да го провери огласот пред да биде објавен, дури и без специјално знаење од специјалист. треба да наметнат дека рекламата е погрешна.
а) Апелациониот суд правилно ја претпоставил судската пракса на Федералниот суд на правдата дека компанија за печат одговара според законот за конкуренција како нарушувач за објавување на реклами од трета страна, доколку ја прекршила својата обврска да испита дали објавувањето на огласот е во спротивност со законските прописи. Оваа обврска за испитување е ограничена, бидејќи апелациониот суд не успеа да препознае груби и јасни, лесно препознатливи повреди на конкуренцијата (ул. Случај; сп. БГЗЗ 149, 247, 268 - „ПОЗИТИВА НА ВО.IИЛИЦИИ“ II, со понатамошни препораки).
б) Претпоставката на Апелациониот суд дека огласот за кој се жали овде претставува грубо и лесно препознатливо кршење на законот за конкуренција, не се издржува на правна ревизија.
аа) Уставното ограничување (член 5, став 1 од Основниот закон) на обврската за испитување на груби повреди што издавачот или уредникот може лесно да ги детектираат, исто така се должи на фактот дека испитувањето на објавувањето на огласи подлежи на брза одлука и земајќи ја предвид природата на нивната активност, не смеат да се поставуваат неразумни барања до издавачот или уредникот (види БГ, пресуда од 7.5.1992 - I ZR 119/90, GRUR 1992, 618, 619 = WRP 1992, 640 - Pressehaftung II ).
3. Наспроти ставот на апелациониот суд, осудата на обвинетиот да престане и да се откажува не може да биде потврдена со образложение дека постои ризик од прв преглед.
а) Според судската пракса на Сојузниот суд на правдата, од гледна точка на озлогласеност, изјавите дадени во контекст на правната одбрана во судските постапки можат да го оправдаат ризикот од прва инспекција. Само одбраната против тужбата со образложение дека однесувањето за кое се жалат не е противконкурентно, како такво, не претставува ризик од прва инспекција (види БГХ, пресуда од 31 мај 2001 година - I ZR 106/99, GRUR 2001, 1174, 1175 = WRP 2001, 1076 - славна личност, дополнителни информации). Во случај на спор, одбраната на обвинетиот не треба да се оценува поинаку, спротивно на ставот на апелациониот суд, по доставувањето на одлуките на Вишиот регионален суд во Карлсруе и на Регионалниот суд во Баден-Баден.
б) Меѓутоа, овде на апелациониот суд не му беше дозволено да ја заснова својата одлука на барање за приведување на ослободување од гледна точка на ризик од прв увид заради изјавите на обвинетите во контекст на нивната правна одбрана, затоа што регионалниот суд го одби таквото тврдење и тужителот не ја нападна првостепената одлука.
аа) Во своето образложение, тужителот првично го базирал своето барање за забрана само на аспектот на ризикот од повторување. Откако обвинетиот одговори на жалбата и се бранеше од истата, тужителот тогаш експресно ја оправда својата забрана со фактот дека постои ризик од прв преглед, бидејќи обвинетиот ја бранеше спорната жалба во согласност со конкуренцијата и со ова негирање дека тоа ќе го стореше и во иднина. Имам намера да објавувам реклами од ваков тип. Окружниот суд негираше ризик од прв преглед со образложение дека, за разлика од случајот врз кој се заснова одлуката „Пресехафтунг II“ (БГХ ГРУР 1992, 618), поради осуда која првично беше спроведена во истата постапка, обвинетиот не смее да очекува дека извештајот ќе содржи објавената содржина е антиконкурентна.
бб) Со својата жалба, тужителот ја достави првостепената пресуда во целост на разгледување во апелациониот суд. Со цел да се оправда неговата жалба, тој само изјави дека, спротивно на гледиштето на регионалниот суд, спорното известување лесно може да се заклучи од грубо кршење на законот за конкуренција. Нападите покренати во основата на жалба на тужителот биле насочени единствено против негирање на забрана заснована врз ризик од повторување. Од друга страна, основата на жалба на тужителот не содржи никакви напади врз изјавите со кои регионалниот суд негирал забрана заради ризик од прв пристап. Тужителот исто така ги цитираше одлуките на Вишиот регионален суд Карлсруе и Регионалниот суд Баден-Баден поднесени со неговата основа на жалба само како доказ за неговиот став дека повредата на конкуренцијата е груба и лесно препознатлива и не ги проценуваше од гледна точка на ризик од прв преглед.
г.д) Недопуштеноста на жалбата на тужителот, доколку тој веќе го заснова своето барање за забрана во прв степен на ризик од прв преглед, може да се утврди по службена должност во апелациониот орган (сп. БГХЗ 102, 37, 38; Мусиелак/Бол оп.) 15 mwN).
д.е.) Во жалбената постапка, тужителот исто така не тврди ново (т.е. засновано на нова ситуација во животот) забранливо ослободување поради ризик од прва инспекција (сп. БГ, пресуда од 26 април 1990 година - I ZR 99/88, GRUR 1990, 687, 689 = WRP 1991, 16 - цена на рекламирање II). Прашањето за условите под кои може да се воведе такво побарување за налог во оваа фаза од постапката не треба да се испитува.
4. Од претходното произлегува дека помошеното барање на жалителот доставено до апелациониот суд е исто така неосновано.
III. Според ова, жалбената пресуда за жалбата на обвинетиот треба да се поништи и, бидејќи работата е зрела за конечна одлука (§ 563 став. 3 ЗПО), жалбата на тужителот треба да се одбие.
Одлуката за трошоците се заснова на 91, 97 (1) P ZPO.
v. Унгерн-Штернберг Покрант Бишер Шаферт Бергман Долни инстанци:
LG Heilbronn, одлука од 10.10.2002 година - 3 О 200/02 III -
ОЛГ Штутгарт, одлука на 10 април 2003 година - 2 У 180/02 -