Слабејте или оттурнете се Реакции на номинираните # ШвајцерБучпреис 205

Човек ги знае приказните за тоа како Комитетот за Нобелова награда контактирал со соодветните добитници на наградата за да ги извести дека ќе бидат поканети да ја доделат најистакнатата награда во Стокхолм на церемонијата на кралската Нобелова награда. Секако, Нобеловата награда во никој случај не може да се спореди со Швајцарската награда за книга. Но, тоа е секогаш многу посебно признание.

Спонтано им пишав на петте номинирани барајќи од нив да го опишат овој момент кога за ranвони телефонот и тие беа информирани за номинацијата:

Дороти Елмигер: "Не можам навистина да се сетам на моментот: Седев во кујната и го имав телефонот до моето уво, дефинитивно сонцето грееше надвор!"

Не само што износот на наградата значително се разликува, со уште една цифра, репутацијата на наградата е исто така тешко да се спореди. Разликата помеѓу германската и швајцарската цена на книгата во однос на публицитетот и вниманието на медиумите е огромна. Додека доделувањето на Швајцарската награда за книга вреди за краток извештај на швајцарската телевизија, презентацијата на Германската награда за книга се емитува во живо на германската телевизија. Додека Швајцарската награда за книга се одвива првенствено на национално ниво, германската награда за книга е настан во германското говорно подрачје на Европа.

Чарлс Левински: „Телефонскиот разговор со организаторите ја донесе добрата вест. Јас бев среќен поради тоа. Нема што повеќе да се каже. Бидејќи тоа е моја трета номинација, можеби сум малку вознемирен во овој поглед “.

Треба ли да се жали за тоа? Не Пејзажот на швајцарската книга се рефлектира и во Швајцарската награда за книга. Многу публикации на книги од швајцарски издавачи го отежнуваат преминувањето на националните граници. Со оглед на огромниот обем на публикации во германските книжарници, интересот за швајцарската литература многу често останува умерен, освен големите имиња. Кога работев во Берлин неколку недели и постојано нуркав во една од безбројните книжарници, стана повеќе од јасно дека швајцарската литература не е ни додаток, туку е непостоечка, освен неколку имиња.

Том Соро: „Среќа. Бев многу среќен кога дознав за номинацијата. И тогаш веднаш почувствував желба да и се јавам на мајка ми и да се пријавам. Неверојатно! Како мајката е секогаш извор на навистина големи чувства - и при тоа ја буди потребата да докажам нешто инаку далеку од мене: Како да бидам добар син! “

Уште подобро е за мојата душа кога имињата на Дороте Елмигер, Чарлс Левински и Арно Камениш ќе се појават на долгата листа на Германската награда за книга, а уште повеќе кога Дороте Елмигер е дури и во потесниот избор со „Од фабриката за шеќер“. И покрај тоа, списокот со номинирани за Швајцарската награда за книга е всушност признание. Сите членови на жирито се согласуваат овие пет книги да бидат поставени на специјално видлив пиедестал.

Карл Риман: „Телефонот ringsвони во погрешно време, како и секогаш, и тогаш е„ непознат број “. Да изгубите тежина или да се оддалечите? Вие сте iteубезна личност и изберете го зеленото копче. Без понатамошно разочарување, пријателски глас ме информира дека мојот „херој“ е номиниран за Швајцарската награда за книга. Прво треба да седнам, а потоа да барам зборови што само малку ми одговараат на чувствата. Ова е тешко. Едноставно „благодарам“ не е во ред, извик на радост, но јас се имам премногу добро под контрола за тоа. За жал Мрморам нешто, веројатно ќе кажам „прекрасно“ и „неверојатно“ и „радост“, тогаш повторно сум сам со вестите. Оттогаш лебдам над земјата и не сакам да слетам некое време “.

ПС Ана Штерн стапи во контакт преку е-пошта и напиша дека сака да го задржи тој момент за себе. почит!