Враќање на Германците од Русија кои се преселија назад во Русија SWP Online - AMP
Игор Еп пие зелен чај. „Кога Хелмут Кол владееше, беше многу добро, тука беше Д-марката, но потоа дојде еврото, а цените веднаш се удвоија.” 47-годишникот седи во кафуле, зад него покривите на Кримскиот Татар Хан Палата Бахкисарај. „И сега Германците се премногу лековерни. Тие едноставно не го доживеаја тоа што го направивме ние. ”Тој го збрчка широкото чело под неговиот малку старомоден дух.
Игор Епп е руски германец. Роден во 1969 година во Казахстан, емигрирал во Германија со родители и браќа и сестри од Калининград во 1994 година, но се вратил оваа година. На Крим, од сè, на Крим, кој Русија го презеде од Украина со државен удар во 2014 година, што мнозинството земји-членки на ООН дури и не го признаваат како руски. Но, многу од руските Германци кои сега се залагаат од својата германска татковина кон нивната руска татковина сакаат да одат на контроверзниот полуостров на Црното Море, кој е санкциониран од Западот. „Без напад со бомба, без истрел“, вели Еп. „Има стабилност на Крим.
Индивидуалните случаи се зголемуваат
Тоа не е лавина на повратници. Точно е дека руските медиуми сакаат да го нарекуваат повратното патување како „масовно“. Дмитриј Ремпел, шеф на руско-германската партија за мигранти „Единство“, дури на почетокот на годината тврдеше дека половина милион негови сонародници сакаат да се вратат дома - третина од Советските Германци кои дошле во Сојузна Република од средината на 80-тите години на минатиот век. Звучи многу пореално бројот на кој Јуриј Хемпел, претседател на Кримско-германското здружение „Видергебурт“, звучеше многу пореално: Тој добил околу 1.500 барања од руско-германски семејства кои сакале да се преселат на Крим; 1000 од нив доаѓаат од Централна Азија и 500 од Сојузна Република. Пред депортацијата во Централна Азија и Сибир во 1941 година, на Крим живееја околу 60 000 луѓе со германско потекло.
Полуостровот е популарен кај Германците од Русија, само ако тоа е поради неговата медитеранска клима. Но, има и стотици повратници од Германија на Волга и во Западен Сибир. Индивидуални случаи кои се натрупуваат.
Игор Еп работел во Германија како работник во фабрика, возач на камион и заварувач, поседувал платформа за подигнување со која поправал автомобили, ресторан со соби за гости и сопствено музичко студио. Свиреше труба, тапани и гитара, на руско-германски свадби истовремено правеше голема маса и музика. Сеопфатен. „Добро заработував од тоа“, вели тој. „Никогаш не ни требаше социјална помош.“ Тој ја остави својата поранешна сопруга и двете деца во едно семејство во Креилсхајм.
„Луѓето се враќаат поради христијанските и семејните вредности што се губат во Германија“, вели Јури Хемпел. Повеќето руски Германци со кои разговараше се пожалија на нивниот страв од напад на бегалци и на часови по секс во училиште, кои се продаваат како хомосексуалци како нормално. Прашања што државната телевизија на Русија гласно ги драматизираше со години. И мнозинството Германци од Русија гледаат руски канали во Германија. „Верувам во десет проценти од германската телевизија“, вели Пјотр Старк, чие име е всушност различно и се пресели од Розенхајм во Симферопол. „Русинот можеби два процента повеќе“. Не е добар извештај за АРД и ЗДФ.
Домашното враќање на Еп започна со одмор на Крим во 2008 година. Полуостровот беше украински и достапен за германските граѓани без виза. Почнал да вози автомобили од еден ред од Германија, ја запознал својата втора сопруга и купил куќа. Но, решавачкиот поттик да се премине од патување кон враќање дома беше бегалската криза. „Нова година на плоштадот во катедралата во Келн, бомбаш-самоубиец во Ансбах, само што започна.“ Еп верува дека германските медиуми чуваат многу работи во тајност, вклучувајќи провали во гаражи и кражби од стари луѓе во соседството. „Официјално никој не го кажува тоа, но секој знае дека тоа беа„ црните “.„ Помина времето кога тој никогаш не ја заклучил вратата од својот автомобил во Германија. „Никој не може да го запре овој проток на бегалци.“ Иако бројот на бегалци опаѓа, Еп има нејасно чувство дека нешто се случува без тоа Германците да го разберат. Прво дојдоа младите, наскоро следени од нивните родители и семејства, сите тие сакаа пари, а германските даночни обврзници мораа сè повеќе да се задолжуваат.
Слушаш такви приказни од други Германци од Русија. И приказни од порано. За тоа како Казахстанците или Киргистанците ги малтретирале по распадот на Советскиот Сојуз, принудувајќи ги да ги продаваат своите куќи под нивната вредност. Или приказната што Хемпел ја доживеал како ученик во Казахстан, кога млади луѓе искарале повозрасен пар што зборувале германски, „фашисти“ и ги фрлиле од автобусот. „Војната на Хитлер против Русија ги принуди Советските Германци да го заборават својот мајчин јазик.“ Но, за да им биде дозволено да останат во Сојузна Република, тие мораа да поминат германски тест. „Никој од мигрантите денес не бара да положат тест за јазик.
Старк сега заработува 400 евра месечно
Приказни за етничка група која заврши скоро целосно во камиони со говеда под власта на Сталин, уште еднаш масовно ја изгубија егзистенцијата кога се распадна Советскиот сојуз, етничка група за која многумина сега тврдат дека повторно стравуваат во Германија. „Тоа е лошо“, вели Еп, па дури оди и чекор подалеку: „Повторно изградивте нешто, куќа, егзистенција и тогаш мора да заминете од политички причини“.
„Отидов на прошетка во центарот со сопругата и децата“, зборуваше Пјотр Старк на германски јазик, со акцент на Баварците, „имаше пет млади, темнокожни мажи. Ги погледнаа моите три ќерки, но нивните погледи не ги сакаа децата. Нивниот изглед беше застрашувачки. “Московските медиуми сега сакаат да ги цитираат руските Германци кои се жалат дека во Германија секогаш биле нарекувани„ Руси “и дека добро платените работни места се достапни само за долгогодишните жители. На рускиот портал за дебати „Репин“, сепак, руско-германски тврди дека само мрзливи луѓе се враќаат во Русија. Но, Пјотр Старк работеше како оператор на струг во БМВ во Розенхајм и заработи 2000 евра нето. Во неговиот нов дом во Симферопол стана ноќен чувар, потоа возач на виklушкар и сега заработува од 25.000 до 30.000 рубли - што е еквивалентно на добри 400 евра.
Но, Старк и неговата сопруга Марина не жалат. „Можете да живеете добро во Германија“, вели Марина. „Сè додека немате деца.“ Пјотр зборува за тешкотиите при наоѓањето стан во Розенхајм. „Getе добиете стан со кучиња, со мачки, но не и со деца.“ Старките се жалат на цртаните филмови на Кика со хомосексуалци, за наставничката која ја однесе својата ќерка на час по несреќата во која и ја скрши раката наместо да се јавите на лекар. И за една постара сосетка која се пожалила во канцеларијата за социјална помош за млади за нејзините деца да играат боси во градината. „Соседот веројатно стоеше и зад анонимната жалба дека ја претепав сопругата“, вели Старк. „Таа сакаше да нè нокаутира.
Игор Еп е полн со планови и сака да гради згради за соби за гости и базен на неговиот имот во Бахчисарај. Тој сака повторно да прави музика и да отвори етничко германско културно здружение. Еп размислува каде во Германија може да организира баварски национални носии. Иако досега тој знае само половина дузина етнички Германци во градот. „Сакам да направам нешто за да можат и двајцата народи да се разберат подобро.