Theената која нуркаше во срцето на светот од Сабина Берман поштенска бесплатна кога порачуваше

Превод: Амар, Ангелика

Еден од најуспешните книжевни гласови во Мексико повторно ни го покажува светот.
„Знам дека мојот ум е бавен, барем во споредба со стандардните луѓе. Ова го вели Карен, млада Мексиканка. На почетокот на романот, запоставената аутистична девојка, во грижата за нејзината тетка, учи да каже „јас“ и да стане „јас“. Морето и фабриката за туна на нејзиниот дедо стануваат нејзини омилени места, суштествата со жабри се поблиску до неа отколку „обичните луѓе“. Таа има многу да и даде на последното, идеи, посветеност, дури и профит. Но, еден ден сè ќе биде на ... повеќе

Еден од најуспешните книжевни гласови во Мексико повторно ни го покажува светот.

„Знам дека мојот ум е бавен, барем во споредба со стандардните луѓе. Ова го вели Карен, млада Мексиканка. На почетокот на романот, запоставената аутистична девојка, во грижата за нејзината тетка, таа учи да каже „јас“ и да стане „јас“. Морето и фабриката за туна на нејзиниот дедо стануваат нејзини омилени места, суштествата со жабри се поблиску до неа отколку „обичните луѓе“. Таа има многу да и даде на последното, идеи, посветеност, дури и профит. Но, еден ден сè е во прашање, а последната врска се чини пресечена како цевка за кислород.

Сабина Берман успеа да создаде зачудувачки, изненадувачки, див роман. Нуркаме со Карен и дознаваме: Не е човекот тој што го држи светот заедно во душата.

Детали за производот
Литература (меѓународна)
Објавено од С. Фишер
Оригинален наслов: La mujer que buceó dentro del corazón del mundo
Член бр. на издавачот: 1014085
Број на страници: 302
Датум на објавување: 10 март 2011 година
Германски
Димензии: 211мм x 136ммх 30мм
Тежина: 444гр
ISBN-13: 9783100216069
ISBN-10: 3100216067
Број на предмет: 32200966

Нуркам па сум влажнаЗа луѓето и туната: Роман со рамно длабоко море на Сабина Берман

Секој од сега и тогаш секој би сакал да се префрли на „режимот за неповрзаност“: тоа е, да се мешаат, да го направат своето, да се нурнат во вода. Карен Нието се чувствува на ист начин, но не само повремено. Таа претпочита да го поминува своето време под вода со рибите, а кога тоа не успева, понекогаш се пушта да виси од таванот во нејзиниот костум за нуркање наопаку на јаже. Со толку силно метафорични сцени, мексиканската авторка, драматург и телевизиска новинарка Сабина Берман ја илустрира различноста на нејзината хероина во роман - Карен е аутистична или, еуфемистички кажано, има „посебни способности“, додека на другите и недостасуваат.

Приказната на Карен од раната адолесценција до средната возраст е пред с that она што е тешко за наоѓање јазик: нејзината тетка ја наоѓа занемарена во подрум кога доаѓа од Мексико во Мексико за да наследи. Целосно вознемирената девојка полне песок во устата и сè уште нема поим од „јас“ - само полека, со помош на тетка Karen, Карен е доведена на тежок образовен пат што постојано ја предизвикува, без разлика дали е на училиште или подоцна Студирал биологија на американски универзитет. Нејзините слаби социјални вештини и низок количник на интелигенција се компензираат со голем талент за цртање и планирање, што на крајот и носи голем успех.

И покрај нејзината безгранична егоцентричност, предметот на субјективноста и предизвикува големи потешкотии на Карен: Во постојан контакт со животинскиот свет, за неа нема смисла човекот да биде круна на создавањето. Познатиот диктум на Рене Декарт „Мислам, затоа сум“ е она што таа смета дека е погрешно верување дека луѓето се обучени да „во текот на првите две децении од животот“. Таа сака да го исклучува умот целосно од време на време и да постои - токму тоа и успева најдобро под вода и далеку од луѓето, кои Карен често ги опишува на далечен, скоро непријателски начин.

Сабина Берман многу пати водеше кампања за еманципација на жените; но овде го надминува тоа и прикажува личност која се еманципирала од целиот свет. Покрај личниот развој на Карен, во нејзината книга има улога и тема што треба малку да се навикне во текот на романот, исто така, улогата на фаќање туна. Мисијата на Карен е да го спаси семејниот бизнис преку револуционерни методи на риболов, кои исто така прават рибите да страдаат помалку. Оваа задача ве води во нешто срамота авантура низ целиот свет и преку неговите седум мориња. Во текот на ова, можете да дознаете сè што отсекогаш сте сакале да знаете за туната и многу повеќе. Барем може да се претпостави дека авторот го напишал првиот роман за туна и основал нов жанр.

Додека книгата започнува силна, нејзините вишоци стануваат сè позабележителни со текот на времето - постојаниот полемизам против картезијанизмот е исто толку ефтин, како што е демаркацијата на нараторот од „стандардните луѓе“, слична на молитвено тркало. Ова води до скоро невозможна ситуација дека крајно идиосинкратичниот раскажувач од прво лице упорно ја негира идејата за индивидуата. Непријателството на Карен кон напредокот исто така не е целосно убедливо - таа жално зборува за „пронајдоците за кои човекот верува дека мора да ги направи“, имено кревети, куќи и „ракети што ќе го одведат на други планети“; Но, таа не ја претставува последицата од повлекувањето од природата; напротив, со своите пронајдоци за размножување и убивање на туна без стрес, таа се залага за прогресивен прагматизам.

Што се однесува до отфрлањето на Декарт, не само нараторот, туку и авторот имаат големо чувство за мисија: Сабина Берман си дозволува да биде цитирана со скоро истите зборови од нејзиниот лик, па дури и зборува за „фашистичка обука“ за човечката уникатност. Полемиката против таканаречениот „човечки исклучителизам“ во моментов е прилично мода благодарение на жирантите, како што е еволутивниот биолог Дона Харавеј; да ги чуеш од уметници или писатели, сепак е изненадувачки. Ако сакате да ја запознаете на ниво на аргументација на ликот Карен, би можеле да кажете дека за жал Рибите не пишуваат книги.

Сабина Берман: „ената што нурна во срцето на светот“. роман.

Превод од шпански: Ангелика Амар. Verlag S. Fischer, Франкфурт на Мајна 2011. 304 страници, 19,95 [Евра].

Белешка на Перлентаучер за прегледот на Ф.А.З.

Освен што Јан Виле го прочита првиот роман за туна со книгата на Сабина Берман (учиме сè за методите на риболов и за самото животно), што, патем, не го воодушеви многу, туку му беше досадно, книгата е, според него, многу мисионерска Парче антикартизанизам. Откако приказната за аутизмот Карен првично ја интересира рецензентот за ескапистичките екстраванганси на Карен (сака да виси од таванот во костум за нуркање), Виле наскоро го губи интересот. Премногу често авторот и нараторот го фрлаат молитвеното тркало и ја губат својата идеја за нестандардизирано рој. Можеби тоа е во мода токму сега, се жали Виле, одлична книга, смета тој, сè уште не го прави тоа.